ซู่!
พอปู้ฟางขยับไหล่ เจ้ากุ้งที่หลับอยู่บนไหล่ของเขาก็พลิกตัวหนึ่งรอบก่อนร่อนลงกระทะ แสงสีทองเป็นจุดๆ เปล่งประกายออกจากตัวมัน แล้วละลายไปในก๋วยเตี๋ยวช้าๆ
พอใส่ซอสพริกอเวจีลงไปก็เป็นอันเสร็จพิธี
ก๋วยเตี๋ยวอาละวาดเสร็จสมบูรณ์แล้ว
เหลียงไคจ้องเขม็งอ้าปากค้างอยู่ไกลๆ
ทว่าหลังจากตกอกตกใจครู่หนึ่ง แสงวิบวับในดวงตาของเขาก็ขยายตัวกลายเป็นแสงเจิดจ้า
“หมื่นไฟประลัยกัลป์! หมื่นไฟประลัยกัลป์อยู่กับเจ้านี่เอง เจ้าคือคนท้องถิ่นที่ได้มันไปครองรึ ฮ่ะๆๆ ดูเหมือนว่าข้าคงไม่ต้องออกแรงเพื่อชิงมันมา!!”
เหลียงไคอดตื่นเต้นไม่ได้ เขาไม่คาดคิดว่าคนทำก๋วยเตี๋ยวอาละวาดและคนที่ได้หมื่นไฟประลัยกัลป์ไปครองจะเป็นคนเดียวกัน เรื่องนี้ช่วยให้ปัญหาของเขาลดน้อยลงไปมาก
เหลียงไควางแผนตามล่าเจ้าของหมื่นไฟประลัยกัลป์หลังจากได้กินก๋วยเตี๋ยวอาละวาด ตอนนี้ทุกอย่างช่างเป็นใจกับเขาเหลือเกิน
พอทำก๋วยเตี๋ยวอาละวาดเสร็จ ปู้ฟางก็ตั้งใจจะยัดมันเข้าปากตัวเอง
เหลียงไคหรี่ตาพลางโบกมือ หมายควบคุมปู้ฟางเหมือนที่เคยบงการเซียวเหมิงก่อนหน้านี้ เขาตั้งใจฉวยก๋วยเตี๋ยวอาละวาดมาเป็นของตัวเอง แต่กลับรู้สึกได้ทันทีว่าพลังกดดันของตนใช้กับป
