ช่างทำตัวแปลกประหลาดเสียจริง
อูมู่ ประมุขอสรพิษ และคนอื่นๆ ตรงมาหาชายหนุ่มทันทีที่อีกฝ่ายมาถึงนคร
ราชันอสรพิษตู้เวยมีใบหน้าซีดเผือด สีหน้าของนางไร้เลือดฝาดโดยสิ้นเชิง นางใช้พลังเกือบทั้งหมดไปกับการควบคุมปืนใหญ่วงแหวนปราณเพื่อปกป้องนครมหาอสรพิษ สายตาของนางที่มองปู้ฟ ฟางนั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ตีกันอยู่ภายใน
“มนุษย์คนนี้…มาโจมตีนครของเราแต่ก็ช่วยเอาไว้เช่นกัน” แม้พวกเขาจะเคยยืนอยู่คนละฝั่งกัน แต่หญิงสาวก็รู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายน่าจะเป็นคนดี
อวี่ฝูเดินตามประมุขอสรพิษออกมา เมื่อเห็นปู้ฟาง นางก็รู้สึกราวกับก้อนหินหนักอึ้งในใจถูกยกออกจากอก นางตื่นเต้นเป็นอันมากที่ได้เจอเถ้าแก่ปู้อีก
“เถ้าแก่ปู้…ก่อนหน้านี้พวกข้าอาจจะเคยทำให้ท่านไม่พอใจ แต่เราน่าจะนั่งคุยกันอย่างจริงจังเพื่อหาทางออกร่วมกันระหว่างท่านและประมุขอสรพิษได้”
อูมู่มองปู้ฟางด้วยสายตาอบอุ่น เขายิ้มออกมา ตั้งใจจะทำหน้าที่ตัวกลางเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างปู้ฟางและประมุขอสรพิษ
ริมฝีปากสวยของประมุขอสรพิษเผยอขึ้นเล็กน้อย ดูเหมือนว่านางจะอยากพูดอะไรบางอย่าง
แต่ปู้ฟางกลับโบกมือให้นางหยุด
ชายหนุ่มมองหน้าประมุขอส
