ก้ามของมันก็พลันอ่อนแรงตกลงมา
พญากุ้งตั๊กแตนขั้นเซียนเทพไม่เหลือเรี่ยวแรงอีกต่อไป
ทันทีที่พญากุ้งตั๊กแตนขั้นเซียนเทพปรากฏตัว เหล่าคนที่ไม่คิดแม้แต่จะชายตามองปู้ฟางก็พากันตื่นตกใจทันที
เจ้าหนุ่มนี่…ล้มพญากุ้งตั๊กแตนขั้นเซียนเทพได้เช่นนั้นหรือ
เป็นเพียงขั้นนักพรตยุทธการตัวกระจ้อย กลับล้มพญากุ้งตั๊กแตนขั้นเซียนเทพได้เนี่ยนะ คิดอย่างไรก็ไม่สมเหตุสมผลแม้แต่น้อย
ปู้ฟางมองทุกคนที่อยู่รายรอบด้วยสายตาสงบนิ่ง เขายกมือขึ้นลูบเปลือกของพญากุ้งตั๊กแตนขั้นเซียนเทพที่เต็มไปด้วยรอยแตกมากมาย จากนั้นก็เก็บมันกลับเข้ากระเป๋าคลังเก็บไป
“คราวนี้ข้าจะไม่ใช้ซอสทำอาหาร...ข้าจะเอาเนื้อไปนึ่งกับน้ำซุป เพราะกุ้งตัวนี้มีขนาดใหญ่มาก รสชาติของมันจะออกมาก็ต่อเมื่อเอาไปนึ่งเท่านั้น” ปู้ฟางพึมพำกับตนเอง
แม้เขาจะพูดกับตนเอง แต่คนส่วนมากที่ล้อมรอบเขาอยู่ก็ได้ยินอย่างชัดเจน ทุกคนตกใจและหวาดกลัวเป็นอันมาก ไอ้หมอนี่มันบ้าไปแล้ว…มันจะเอาพญากุ้งตั๊กแตนขั้นเซียนเทพไปทำกั บข้าวกินหรือนี่
นี่มันบ้าบอเกินจินตนาการที่สุด!
พอผู้ฝึก
