ดกระทะใส่มันไม่หยุด เปลือกของมันแตกหักเต็มไปด้วยรอยร้าว
“ถ้าอยากมาเป็นวัตถุดิบให้ข้า…ก็รีบบอกข้าสิ ไม่เห็นต้องเสียเวลาไล่ตามมาตั้งครึ่งค่อนวัน”
ชายหนุ่มยิ้มพร้อมยกกระทะกลุ่มดาวเต่าดำขึ้น พญากุ้งตั๊กแตนขั้นเซียนเทพที่อยู่ใต้กระทะหมดสติลงในที่สุด
เขาใส่พญากุ้งตั๊กแตนขั้นเซียนเทพลงในกระเป๋าคลังเก็บด้วยสีหน้าพึงพอใจ ชายหนุ่มคิดว่าในการเดินทางครั้งนี้เขาคงไม่ได้เนื้อของอสูรขั้นเซียนเทพกลับไปแน่ ใครจะไปคิดกันเล่าว่าจะมีพญากุ้งตั๊กแตนขั้นเซียนเทพตามไล่ล่าแล้วมอบตัวเองให้เขาง่ายๆ เช่นนี้
ปู้ฟางรู้สึกเหมือนว่าตัวเองไม่ได้ลำบากอะไรเลย
กุ้งตั๊กแตนสีทองที่ขดตัวอยู่บนไหล่ของชายหนุ่มยืดตัวเล็กน้อยก่อนจะหลับต่อ
เขาหันมองสิ่งมีชีวิตตัวจ้อยก่อนจะหันไปทางเจ้าดำที่กำลังหลับปุ๋ยด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ เจ้าสุนัขดำท่าทางจะหลับลึกเลยทีเดียว
ปู้ฟางทำได้เพียงอุ้มเจ้าดำขึ้นมาแล้วโยนลงกระทะกลุ่มดาวเต่าดำ ชายหนุ่มถือกระทะด้วยมือข้างหนึ่ง ถือเสียว่าหาที่ให้ท่านสุนัขได้นอนก็แล้วกัน
เขาหันมองรอบเหมืองอยู่พักหนึ่งก่อนจะเดินออกไป ชายหนุ่มเดินตามทางภายในเหมืองไปจนถึงรอยแตกที่จนเองร่วงลงมา
เขาหันมองเหมืองที่เต็มไปด้วยย
