ียหายได้รุนแรง แค่พุ่งตัวเข้าใส่ก็แทบจะทลายกำแพงนครมหาอสรพิษได้แล้ว
ปืนใหญ่วงแหวนปราณที่อยู่รอบกำแพงนครโดนพุ่งเข้าชนจนเสียหาย ไม่สามารถใช้การได้อีก
เสียงหัวเราะแสบแก้วหูดังเคล้ามากับคลื่นทะเล ทัพของผู้ฝึกตนชาวสมุทรผิวสีน้ำเงินล้อตัวมากับคลื่น พลางมองดูฝูงกุ้งตั๊กแตนตำข้าวทะเลลึกถล่มนครมหาอสรพิษ
ลำแสงสีม่วงพุ่งมาจากจุดไกลๆ ลำแสงนั้นคือราชันอสรพิษตู้เวยที่ตามประมุขอสรพิษออกไปเมื่อครู่ แววสังหารฉายชัดอยู่บนใบหน้าทรงเสน่ห์ นางแผดเสียงใส่เหล่ากุ้งตั๊กแตนตำข้าว วทะเลลึกที่กรูทัพเข้ามาโจมตีกำแพงนคร
ปู้ฟางตะลึงงันเมื่อเห็นจำนวนอสูรเวทน้ำด้านนอกกำแพงนคร
อสูรเวทน้ำเหล่านี้…ดูคุ้นตาอย่างไรชอบกล
ปู้ฟางลูบคาง “กุ้งตั๊กแตนตำข้าวทะเลลึก… ไม่ใช่ที่เรียกกันว่ากุ้งตั๊กแตนตำข้าวหรอกหรือ” ดวงตาของเขาเป็นประกายขณะเม้มปากจนเกิดเสียง ที่เรียกกันว่ากุ้งตั๊กแตนตำข้าวก็เ เพราะพวกมันมีขาหน้าแหลมคมเหมือนตั๊กแตนตำข้าวทั้งยังมีก้ามที่ทรงพลัง
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ปู้ฟางสนใจ เมื่อเทียบกับความสามารถในการรบของกุ้งตั๊กแตนตำข้าวแล้ว เขาสนใจรสชาติของมันมากกว่า! นี่ต่างหากคือจุดที่สร้างความประทับใจให้ปู้ฟาง เนื้อน นุ่ม
