ามฝึกซ้อม เห็นทีสิ่งที่เขาเพียรพยายามทำมาก็อาจจบเห่ลงคราวนี้
การแข่งขันภายในสำนักมหาพิภพนั้นดุเดือดเป็นอย่างยิ่ง ทุกคนต้องต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงทรัพยากรในการฝึกปราณ
ผู้บัญชาการเฟิงสูดลมหายใจเข้าลึกพลางหรี่ตาลง ดวงตาทอประกายวาบ
“เร่งความเร็วของยานรบขึ้นอีก เราต้องยึดเหมืองมาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้!”
ส่วนเปลวเพลิงแห่งสวรรค์และปฐพีนั้น…ไม่ได้อยู่ในความสนใจของเขาอีกต่อไป
แม้เหลียงไคจะอ่อนแอที่สุดในบรรดาสิบผู้สืบทอดแห่งสวรรค์ แต่ผู้บัญชาการเฟิงก็รู้ดีว่าตัวเขาเองนั้นยังต่อกรกับชายหนุ่มไม่ได้ เขาต้องชิงยึดเหมืองผลึกก่อนเหลียงไคจะมาถึง แล้วรีบส่งข่าวกลับไปที่สำนัก เพื่อจะได้รับความดีความชอบเอาไว้คนเดียว
…
คลื่นยักษ์เคลื่อนที่ไปข้างหน้า มันสูงตระหง่านเสียจนบดบังท้องฟ้าจนมืดมิด ทุกครั้งที่คลื่นซัดตัวลงมาจะเกิดเสียงดังสนั่นเหมือนสายฟ้าฟาด ยิ่งคลื่นเข้ามาใกล้เท่าไหร่ ก็ยิ่งเห็นอสูรเวทที่แฝงตัวอยู่ภายในชัดเจนมากขึ้นเท่านั้น บรรดาอสูรเวทสมุทรดุร้ายกรีดร้องพร้อมที่จะพุ่งเข้าใส่หน้าผาสูงชันด้วยพลังปราณแก่กล้า
ชาวสมุทรผิวสีน้ำเงินจำนวนมากโต้คลื่นเข้ามา พวกเขาจ้องไปที่หนองน้ำปราณมายาไม่วางตา
หนึ่งในนั้นเป็น
