ทหาร เตรียมหอก! จู่โจม!”
ขณะที่เท้าของปูฟางเหยียบลงบนพื้น เสียงร้องตะโกนของทหารยามบนกำแพงเมืองก็ลอยมาเข้าหู
ทหารบนกำแพงเมืองเอนกายไปข้างหลังแล้วกัดฟันแน่น พลังปราณแผ่ออกจากมือขณะส่งหอกเย็นเยียบคมกริบให้พุ่งลงมาจากกำแพงเมืองสูงชัน
ปู้ฟางแหงนหน้าขึ้นมองห่าฝนหอกที่หนาแน่นมากเสียจนปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า เขาส่งจิตเรียกกลุ่มควันสีเขียวออกมา กลุ่มควันสีเขียวเปลี่ยนสภาพไปเป็นกระทะกลุ่มดาวเต่าดำ จากนั้นชาย ยหนุ่มก็ส่งพลังปราณเที่ยงแท้เข้าไปในกระทะเพื่อให้มันขยายขนาดอย่างรวดเร็ว กระทะนั้นปกป้องศีรษะของเขาเอาไว้แล้วลดตัวลงมาเพื่อปกป้องร่างกายของชายหนุ่มจากการถูกโจมตี
ฉึก ฉึก ฉึก!!
หอกยาวจำนวนมากมายนับไม่ถ้วนซัดลงด้านล่าง มันพุ่งผ่านอากาศแล้วปกคลุมท้องฟ้าจนกลายเป็นสีดำ
มนุษย์อสรพิษทั้งหมดกลั้นหายใจทันที
ทันใดนั้นแม่ทัพของกลุ่มทหารยามก็ต้องสะดุ้งโหยง เขาเห็นหอกยาวกระแทกเข้าใส่วัตถุแข็งก่อเกิดเป็นประกายไฟที่พุ่งกระจายไปทั่วบริเวณ
ห่าฝนที่เกิดจากหอกมากมายนับไม่ถ้วนใช้การไม่ได้ผล
กระทะขนาดใหญ่ลอยอยู่ด้านหน้าพวกเขา กระทะถูกหอกจำนวนมากพุ่งเข้ากระแทก แต่กลับไม่เป็นรอยแม้แต่น้อย แม้แต่รอยขีดข่วนก็ยังไม่มี
“นี่มัน…อะไรก
