ิดออกมา ดวงตาของเขาก็เห็นเพียงสีดำเท่านั้น
ลูกแก้วที่ทำจากแสงทรงพลังถึงเพียงนี้เชียวหรือ!
“สิ่งนี้เรียกว่าปืนใหญ่วงแหวนปราณ… ใครจะไปคิดว่าเมืองที่ห่างไกลจะมีอะไรเช่นนี้อยู่ด้วย แต่ก็อย่างว่า ปืนใหญ่วงแหวนปราณนี้ถือว่าล้าหลังตกรุ่นพอตัว” เสียงอ่อนโยนของเจ้า าดำดังขึ้นอธิบายปรากฏการณ์ตรงหน้าให้ปู้ฟางฟัง เจ้าสุนัขเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มผู้ที่ยังมึนงงจากแรงกระแทกของปืนใหญ่ แล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้
“ปืนใหญ่วงแหวนปราณเช่นนั้นรึ นี่มันอะไรกัน”
กระทะกลุ่มดาวเต่าดำหดตัวลงมาลอยอยู่บนมือชายหนุ่มดังเดิม ศีรษะของปู้ฟางยังคงหมุนติ้วๆ อยู่ แรงระเบิดของลูกแก้วแสงทำให้เขารู้สึกเวียนศีรษะไม่น้อย
บนกำแพงเมือง แม้ปากของตู้เวยยังคงยิ้มกริ่มอย่างมีเสน่ห์ แต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยความตกใจ
“ไอ้มนุษย์นี่มีเคล็ดวิชาอยู่เหมือนกัน ถึงกับต้านทานปืนใหญ่วงแหวนปราณได้… ไม่แปลกใจเลยที่สยบตู้หมู่จนอยู่หมัด เอาละ ก็ถือว่าควรค่าแก่การออกแรงของพี่หญิงใหญ่ผู้นี้แ แล้วละ” ลิ้นเล็กๆ ของนางแลบเลียริมฝีปาก ก่อนที่นางจะยิ้มแหยออกมา
ตู้ไข่ที่ลอยอยู่บนฟ้าหรี่ตาก่อนจะคำรามออกมา เสียงของเขาดังลั่นเหมือนสายฟ้าฟาด
ตูม ตูม ปัง!
พลังปราณรุนแรงกระ
