นอนพังพาบอยู่ตรงนั้น หน้าจิ้มโคลนตมยกศีรษะไม่ขึ้น
อ๊าก!!
มนุษย์อสรพิษขั้นเซียนเทพกู่ร้องอีกครั้ง
แต่อุ้งเท้าของเจ้าดำก็ปลดปล่อยแรงออกมาอีกจนเกิดเสียงปริแตกดังจากพื้น เสียงร้องของมนุษย์อสรพิษขั้นเซียนเท ทพเงียบลงในที่สุด เขากระอักเลือดออกมาเต็มปาก ทำได้เพียงนอนอยู่ตรงนั้นอย่างหมดสิ้นเรี่ยวแรง
ครืน!
พื้นดินสั่นสะเทือนจากพลังที่กดทับ ทิ้งไว้เพียงรอยอุ้งเท้าสุนัขที่ประทับเอาไว้บนพื้น แรงสั่นสะเทือนทำเอาหิน นปลิวกระจายไปในอากาศ พร้อมด้วยกลิ่นโคลนเหม็นหึ่งที่สาดไปทั่วบริเวณ
เจ้าดำกลอกตาด้วยความเบื่อหน่าย มันโบกอุ้งเท้าอีกครั้ง พื้นดินดูเหมือนจะพลิกคว่ำไปตามแรงดังกล่าว
มนุษย์อสรพิษขั้นเซียนเทพที่จมอยู่ในโคลนถูกปัดทิ้งเหมือนปัดแมลงวัน ร่างของเขาปลิวกระเด็นไปตกอยู่บนพื้นไก กลแสนไกล
พอจัดการทุกอย่างเสร็จ เจ้าดำก็หาวออกมาแล้วเดินกลับมาหาปู้ฟางอย่างเกียจคร้านเหมือนแมวเยื้องย่าง
บรรดามนุษย์อสรพิษที่อยู่รายรอบต่างอึ้งไปทันที
ผู้อาวุโสที่เฝ้ารอดูชะตากรรมอันแสนอนาถของปู้ฟางค่อยๆ เข่าอ่อนทรุดตัวลงกับพื้น ดวงตาของพวกเขาจับจ้องไปที่สุน นัขอ้วนสักพัก จากนั้นก็กลับมามองปู้ฟางที่มีสีหน้าไร้ความรู้สึก
ทุกตนสูดลมเ
