ดให้มันขยับไปแม้เพียงกระผีกเดียวก็ยังทำไม่ได้
กระทะสีดำยังคงบุกตะลุยไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง เสียงปะทะน่าสยดสยองดังสนั่น จากนั้นเลือดก็สาดกระจายเละเทะออก มาจากแขนของชายชราผู้นั้น
เสียงกรีดร้องของเขาดังก้องไปทั่วอย่างน่าสยดสยอง ใบหน้าเต็มไปด้วยความประหวั่นพรั่นพรึงขณะมองกระทะที่ยังคงพุ่ง เข้าหาตัวไม่วางตา
ม่านตาของอวี่เฟิงพลันหดแคบ
เขาทำได้เพียงมองผู้อาวุโสผู้นั้นอย่างช่วยอะไรไม่ได้ ขณะที่อีกฝ่ายโดนกระทะของปู้ฟางตบจนตายคาที่
ปู้ฟางโบกมือเรียกกระทะที่ไม่ได้เปื้อนเลือดแม้แต่หยดเดียวให้ลอยเข้ามาในฝ่ามือของเขา
“เจ้ารู้ว่าประมุขอสรพิษเป็นขั้นเซียนเทพ แล้วรู้บ้างหรือไม่ว่าข้าแข็งแกร่งเพียงใด” ปู้ฟางถามด้วยสีหน้าไร้ความ มรู้สึก
หากเขาโยนกระทะนี้ออกไป แม้แต่ประมุขอสรพิษก็ยังถูกทุบจนหมดสติ นับประสาอะไรกับผู้ฝึกตนขั้นนักพรตยุทธการห่ว วยๆ ตนหนึ่งเล่า
