ผู้บัญชาการเฟิงยืนอยู่หน้ายานรบอย่างภาคภูมิ แม้จะมีกระแสลมแรงพัดเข้าใส่ร่างจนทำให้เสื้อผ้าปลิวไสวไปด้านหลัง ก็ตาม ยานรบมุ่งหน้าไปสู่จุดหมายปลายทาง ซึ่งก็คือหนองน้ำปราณมายา
ยานรบพุ่งผ่านดินแดนแสนภูผา เมื่อมันผ่านสำนักเจดีย์นภากระจ่าง ไม่มีผู้ฝึกตนคนใดกล้าเข้าไปใกล้ยานนั้นแม้แต่ คนเดียว ทุกคนในสำนักต่างกลัวเสียจนไม่กล้าเข้าใกล้
ผู้บัญชาการเฟิงที่ยืนอยู่หน้ายานรบมองสำนักเจดีย์นภากระจ่างด้วยสายตารังเกียจเดียดฉันท์
เมื่อยานรบจากไปเรียบร้อย เป่ยกงหมิงที่อยู่ในสภาพระทมทุกข์ก็เริ่มมุ่งหน้าไปสู่นครหลวงของจักรวรรดิวายุแผ่ว
เป้าหมายของเขาในการไปเยือนนครหลวงคือไปสั่งสอนไอ้หนุ่มที่กินเปลวเพลิงแห่งสวรรค์และปฐพีเข้าไป จากนั้นก็รอใ ให้ผู้บัญชาการเฟิงเดินทางมาแล้วชิงหมื่นไฟประลัยกัลป์กลับไปยังสำนัก
เป่ยกงหมิงแค้นปู้ฟางเสียจนแน่นอก หลังจากถูกหมอนั่นตีด้วยกระทะสามครั้ง เขาก็อยากเห็นไอ้เด็กปากไม่สิ้นกลิ่น นน้ำนมนั่นสิ้นสภาพ
ผู้บัญชาการเฟิงเป็นผู้ฝึกตนชั้นกายาศักดิ์สิทธิ์ การจัดการกับเด็กอมมือขั้นนักพรตยุทธการนั้นเรียกได้ว่าแทบจะ ไม่ต้องกระดิกนิ้ว แม้แต่หุ่นเชิดที่สามารถสู้กับเหล่าขั้นเซียนเทพได้หลายชีวิตพร้อมกันก็ถื