บง่ายขณะหมุนวนอยู่เหนือฝ่ามือของชายหนุ่ม หลังจากหมุนอยู่ครู่หนึ่ง มันก็มีขนาดเท่ากระทะปกติแล้วลอยไปวางบนเตา
ปู้ฟางลูบจมูกตัวเองเบาๆ ก่อนจะถอยหลังหนึ่งก้าว ใบหน้ากลายเป็นสีแดงเรื่อขณะอ้าปากเพื่อพ่นลูกไฟสีทองออกมา
เปลวไฟพุ่งแหวกอากาศมาตกอยู่ใต้กระทะกลุ่มดาวเต่าดำ มันเริ่มลุกโชนช้าๆ
ทุกครั้งที่จุดไฟ ปู้ฟางจะรู้สึกอับอายเล็กน้อย เขาคิดว่ามันน่าอายที่กลายเป็นคนกินไฟ
ปู้ฟางเริ่มทำซี่โครงผัดเปรี้ยวหวานเหมือนเช่นทุกครั้ง เขาคุ้นเคยกับขั้นตอนการทำอาหารจานนี้ชนิดที่ว่าหลับตาทำก็ยังได้ ทักษะและความช่ำชองของเขาคือหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้เขาสามารถทำอาหารจานนี้ได้ทั้งที่ยังหลับตาอยู่
อีกอย่างนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ปู้ฟางใช้เนื้อมังกรทำซี่โครงผัดเปรี้ยวหวาน เอาเข้าจริงเขาค่อนข้างมีประสบการณ์ด้วยซ้ำ
หลังจากผัดเนื้อมังกรขั้นเซียนเทพกับน้ำมัน กลิ่นหอมเข้มข้นก็โชยออกมา หากคนอื่นๆ ได้สูดกลิ่นนี้เข้าไป น้ำย่อยในกระเพาะย่อมถูกกระตุ้นอย่างรุนแรงแน่นอน แม้แต่ปู้ฟางเองยังอดกลืนน้ำลายไม่ได้ ตอนที่ได้กลิ่นหอมนี้ เขาก็นึกถึงกรงเล็บมังกรในพระกระโดดกำแพงที่เพิ่งกินไปเมื่อวันก่อน
“อร่อยเหลือเกิน…”
ปู้ฟางพึมพำกับตัวเอง
ฉ่า!
เปลวไฟ
