ใบหน้าซีดเซียวของเขาก็เปลี่ยนเป็นมีเลือดฝาด ดูเปล่งปลั่งสดใสสุขภาพดี ร่างกายที่เคยถูกพิษกัดกร่อน บัดนี้หายจากความเหนื่อยล้าและกำลังฟื้นตัว
ทุกคนดูออกว่าเซียวเหมิงยังอ่อนแรงอยู่เล็กน้อย แต่ด้วยพลังที่ได้จากการบรรลุขั้นปราณ เขาจะฟื้นตัวเต็มที่ในไม่ช้า
เมื่อก้อนพลังสีขุ่นลอดออกจากปากของเซียวเหมิง ก็แปลว่าการบรรลุขั้นปราณเสร็จสมบูรณ์แล้ว
เซียวเยียนอวี่และเซียวเสี่ยวหลงมีความสุขล้นปรี่ เซียวเยียนอวี่ยังคงสงวนท่าทีเหมือนเดิม แต่เซียวเสี่ยวหลงแทบจะขยับแข้งขาเต้นแร้งเต้นกาขณะแผดเสียงด้วยความดีใจ
“ขอบคุณเถ้าแก่ปู้ ที่ช่วยชีวิตข้า…”
เซียวเหมิงมีสีหน้าอ่านยากขณะมองปู้ฟาง เขารู้ว่าเป็นหนี้บุญคุณใหญ่หลวง เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่เงินหนึ่งหมื่นผลึกจะชดเชยได้ หนี้บุญคุณที่ตระกูลเซียวติดค้างปู้ฟางนั้นใหญ่โตราวภูผา
ปู้ฟางเคยช่วยเซียวเยียนอวี่ เคยช่วยจีรู่เอ๋อร์… และตอนนี้ก็ยังช่วยเขาอีกหนึ่งคน ให้ตายเถิด คนผู้นี้ช่วยตระกูลเขาไว้แท้ๆ ตอนเหลือบมองปู้ฟาง เขารู้สึกอับอายเล็กน้อยด้วยซ้ำ
ผู้อาวุโสสูงสุดปรายตามองเซียวเหมิงด้วยความรู้สึกสนใจ ด้วยขั้นปราณของชายชรา ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรที่เขาจะไม่ใส่ใจการบรรลุปราณของเซ
