บนพื้นไกลออกไปอย่างรุนแรงจนทำให้เกิดฝุ่นตลบ
ทั้งที่บรรลุปราณขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์แล้วแท้ๆ แต่เขายังถูกสุนัข… เล่นงาน
“มันเป็นสุนัขประเภทใดกัน”
หัวใจของต้วนหลิงมีแต่ความสับสนและท้อแท้
“หืม ยังไม่ตายอีกรึ”
เจ้าดำอุทานด้วยความประหลาดใจตอนรู้ว่าต้วนหลิงแค่ถูกซัดกระเด็น แทนที่จะกลายเป็นเถ้าถ่านเหมือนหญิงสาวก่อนหน้านี้
“สมกับเป็นขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์ ร่างกายของหมอนี่แข็งแกร่งกว่าคนธรรมดามาก...”
เจ้าดำเลียริมฝีปากพลางถอนหายใจ แต่มันก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร หากฟาดครั้งเดียวเอาไม่อยู่ ก็ต้องฟาดสองครั้ง… ร่างของเจ้าดำวูบไหวแล้วมาโผล่ตรงที่ต้วนหลิงตกลงมากระแทกพื้นพอดี ควันโขมงที่ลอยขึ้นบนอากาศถูกพลังกดดันรุนแรงผลักกลับมาที่พื้น
เจ้าดำเดินนวยนาดเข้าไปหาต้วนหลิงด้วยท่วงท่าเหมือนแมวที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ร่างของมันค่อยๆ กลับคืนสู่สภาพเดิมในแต่ละย่างก้าว กลับมาเป็นสุนัขตัวอ้วนอีกครั้ง
ต้วนหลิงนอนจมเศษหินเศษปูนด้วยสีหน้าซบเซา ความโหดเหี้ยมในดวงตาสีแดงก่ำลดลงไปมากราวกับเป็นกระแสน้ำที่ไหลย้อนกลับ
เขาล้มเหลว… อีกแล้วรึ
“ทำไม ทำไมแค่สุนัขข้าก็ยังเอาชนะไม่ได้ทั้งที่บรรลุปราณระดับสิบขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์แล้ว!”
เขาไม่อ
