รงทั้งทุกข์และสุข บัดนี้ไม่มีอีกแล้ว
แคร้ง แคร้ง!
เสียงโซ่ตรวนที่แขนของต้วนหลิงกระทบกันดังก้อง วงแหวนปราณที่มหาพรตสร้างขึ้นโคจรเป็นวงกลม แก่นวิญญาณสีเลือดไหลเข้าไปในร่างของเจ้าลัทธิอสุราครั้งแล้วครั้งเล่า มันซึมผ่านวงแหวนปราณตรงหว่างคิ้วของเขาเข้าไป
พลังของต้วนหลิงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในบัดดล!
เอื้อก!
เลือดยังคงทะลักออกจากปากของต้วนหลิงไม่หยุด ดวงตาของเขาเป็นสีแดงก่ำขณะน้ำตาไหลนองหน้า พลังปราณผันผวนไม่อยู่นิ่ง ต้วนหลิงที่ในใจเต็มไปด้วยความเกลียดชังอาฆาตแค้นกำลังจะบรรลุขั้นปราณภายใต้วงแหวนปราณที่มหาพรตสร้างให้ การดูดแก่นวิญญาณของทหารหลายหมื่นนายกำลังจะทำให้เขาบรรลุปราณครั้งยิ่งใหญ่!
“นางมารร้าย!!”
ด้านนอกนครหลวง เสียงคำรามของจีเฉิงอวี่ดังลั่นฟ้า เขาสำลักหมอกควันสีเลือด ร่างซวนเซไปมาก่อนจะลงไปกองกับพื้น นี่คือแผนชั่วขนานใหญ่ในการสังหารกองทัพชั้นหนึ่งของเขาชัดๆ…
จีเฉิงอวี่ปวดใจและเสียใจ อนิจจา มันสายไปเสียแล้ว
ครืด…
กระบี่อสุราที่ขังเจ้าขาวไว้สั่นสะท้านขึ้นมา มันพุ่งทะยานไปหาต้วนหลิงในพริบตา
ตอนนั้นเองดวงตาสีเทาของเจ้าขาวก็เป็นประกายวาบ มันฉวยโอกาสซัดกรงพลังกระบี่ด้วยหมัด และทำลายกรงได้ในท