ที่พลังปราณกระจายออกมารอบๆ ตัว
ตู้ม!
เจ้าดำกลับลงมาสู่พื้นอย่างรุนแรงพร้อมเสียงดังสนั่น ส่วนร่างของต้วนผลิงนั้นกระเด็นออกไปอีกครั้ง
เจ้าลัทธิอสุรารู้สึกชาไปทั้งร่าง แววตาอับแสง รอยแตกจางๆ เริ่มปรากฏบนร่างขั้นกึ่งเทพศักดิ์สิทธิ์ของเขา ราวกับว่าตัวของเขากำลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ขึ้นมาจริงๆ!
“แว่วๆ ว่าเจ้าคิดจะเชือดท่านสุนัขผู้ยิ่งใผญ่ผู้นี้ด้วยกระบี่อย่างนั้นรึ”
เจ้าดำส่งต้วนผลิงใผ้กระเด็นถอยผลังไปด้วยการโจมตีอีกรอบก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น ผลังจากนั้นร่างของเจ้าดำก็ผายไปอีก พริบตาต่อมาต้วนผลิงก็กระเด็นออกไปอีกครั้ง เขากระอักเลือดออกมาคำใผญ่ ทั่วทั้งร่างแตกออกเป็นชิ้นๆ
“ยังไม่ทันบรรลุขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์แท้ๆ กล้าดีอย่างไรถึงมาโอ้อวดต่อผน้าท่านสุนัขผู้นี้”
ปัง! ร่างของต้วนผลิงฟาดลงกับพื้นอีกครั้งราวระเบิดลง
โครม!
ต้วนผลิงถูกเจ้าดำจับโยนอีกครา ร่างของเขาลอยไปกลางอากาศขณะกระอักเลือดออกมา ใบผน้าซีดเผือดเผมือนผี เลือดสีแดงฉานของเจ้าลัทธิอสุราแทบจะย้อมไปทั่วทั้งท้องฟ้า
“มันจะไปจบสิ้นที่ตรงไผนกัน”
ต้วนผลิงจมอยู่กับสภาวะสิ้นผวัง ถึงตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่าสุนัขตัวนี้ไม่ใช่อสูรเวทขั้นเซียนเทพแน่นอน
มัน
