หลงอดรู้สึกผิดหวังอยู่ในอกไม่ได้
‘หรือมันจะไม่มีฤทธิ์เยียวยา’
ถ้าอาหารโอสถทิพย์ของเถ้าแก่ปู้ช่วยไม่ได้ แปลว่าพวกเขาทำได้เพียงรอดูท่านพ่อจากไปอย่างนั้นหรือ
“ทำไมพวกเจ้ารีบร้อนนัก พิษในตัวเขาฝังลึกและซึมเข้าอวัยวะสำคัญๆ ไปหมดแล้ว พวกเจ้าคิดว่าพระกระโดดกำแพงเป็นอะไร เป็นยาอายุวัฒนะที่กินเข้าไปแล้วต้องออกฤทธิ์ทันทีอย่างนั้นหรือ” ปู้ฟางเห็นสีหน้าสิ้นหวังของเซียวเยียนอวี่แล้วอดไม่ได้ที่จะกลอกตาก่อนอธิบายเสียงนิ่ง
เซียวเยียนอวี่อึ้งไปทันที
ทว่าตอนที่พวกเขากำลังคุยกันอยู่นั้น เซียวเหมิงที่เมื่อครู่อาการยังไม่กระเตื้องกลับลืมตาขึ้นอย่างฉับพลัน ดวงตาของชายวัยกลางคนเป็นสีแดงก่ำ เขารู้สึกเหมือนมีลูกไฟลุกโชนอยู่ในอกจนต้องคร่ำครวญออกมาด้วยความเจ็บปวด
ตอนนั้นเองพิษสีดำที่แพร่กระจายไปทั่วใบหน้าก็เริ่มเต้นเร่าแล้วสลายหายไปช้าๆ
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ปู้ฟางก็อ้าปากค้าง ในใจรู้สึกยินดี ดูเหมือนว่าอาหารจานนี้ได้ทำหน้าที่ของมันแล้ว เขาปรายตามองพระกระโดดกำแพงที่ปล่อยไอร้อนออกมาพร้อมกลิ่นหอมแล้วก็อดเลียริมฝีปากไม่ได้ มันไม่ได้เป็นแค่อาหารโอสถทิพย์ แต่คืออาหารจานอร่อยที่ล้ำค่าหายาก
เขาคว้าตะเกียบขึ้นมา พร้อมจะชิมรส
