ันโผล่ออกมาจากกองซากปรักหักพัง
ตอนแรกเขาคิดว่าสองคนนี้ตายไปแล้วเสียอีก
ผู้ฝึกตนขั้นเซียนเทพทั้งสองม่านตาหดแคบ ลมหายใจหอบถี่ทันทีที่เห็นว่าปู้ฟางมองมาทางพวกเขา
ทันใดนั้นเอง… ปัง!
ทั้งสองรีบกระโจนไปยังอีกฟากหนึ่งของนครหลวงทันที
ใครสนไอ้หมื่นไฟประลัยกัลป์บ้านั่นกัน หากพวกเขาต้องเอาชีวิตตัวเองไปแลกเพื่อแย่งชิงเปลวเพลิงนั้นมา แล้วจะเอาเปลวเพลิงมาใช้ทำบ้าอะไร
ปู้ฟางมองผู้ฝึกตนทั้งสองที่กำลังเปิดตูดหนีแล้วก็ยิ้มออกมา เขาเอามือลูบท้องเจ้าขาวที่ยืนอยู่ข้างๆ เบาๆ จากนั้นก็ตั้งหน้าตั้งตาชำแหละเนื้อมังกรเพลิงต่อไป
ดวงตาของเจ้าขาวกะพริบแสงสีเทาเย็นเยือกโหดเหี้ยม
ครืด!
มันสยายปีกออกแล้วพุ่งไปในอากาศ หายตัวไปเหมือนสายฟ้าแลบ เจ้าขาวพุ่งเข้าประชิดตัวผู้ฝึกตนขั้นเซียนเทพจากวิหารเทพเจ้าแห่งดินแดนป่ารกชัฏทั้งสองอย่างรวดเร็ว
“ไอ้หนู ในยามที่ปล่อยใครไปได้เจ้าก็ควรไว้ชีวิตพวกเขานะ”
หนึ่งในขั้นเซียนเทพที่กำลังหนีอยู่ตะโกนออกมาด้วยความหวาดกลัว พวกเขากลัวเจ้าขาวที่กำลังพุ่งเข้ามาหาจนขนหัวลุกไปหมด
“ผู้ก่อความไม่สงบจะต้องถูกจับแก้ผ้าประจานต่อหน้าประชาชี!”
ดวงตาของเจ้าขาวกะพริบแสงสีแดง เสียงเย็นของมันดังก้องไปทั่วเมือง
