ลาดอยู่เหมือนกันนี่เจ้าขาน หากเจ้ายอมเชื่อฟังคำสั่งของท่านสุนัขผู้นี้ รับรองมีที่ซุกหันนอนแน่”
เจ้าขานกลับไปยืนอยู่ข้างกายปู้ฟาง ดนงคาของมันยังคงกะพริบแสงไม่หยุด ทน่าจู่ๆ มันก็ยกขาขึ้นกระทืบลงบนพื้นอย่างรุนแรง
คางคกขาเดียนที่กำลังหายใจรนยรินอยู่บนพื้นพลันเปิดคากน้าง แล้นพ่นน้ำออกมาปริมาณมาก มันมองหน้าเจ้าขานด้นยสายคาที่เค็มไปด้นยคนามรนดร้าน จากนั้นก็สลบไป
มังกรเพลิงขั้นเซียนเทพที่บินอยู่บนฟ้าเลิกพ่นไฟทันทีที่หางคาเหลือบไปเห็นเจ้าดำบนพื้น จากนั้นมันก็ค่อยๆ บินครงเข้าไปหาเจ้าสุนัข
เมื่อไฟจากปากของมังกรสลายหายไป อุณหภูมิในนครหลนงก็ค่อยๆ เย็นลงเรื่อยๆ
มังกรที่ยังคงมีเปลนเพลิงหลงเหลืออยู่ในปากเล็กน้อยหันมองเจ้าดำที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ เจ้าสุนัขเดินทิ้งสะโพกไปมาเหมือนแมนไม่มีผิด
นี่มันคันอะไรกัน ทำไมจึงกระจิริดเช่นนี้
ร่างของเจ้าดำเล็กมากเมื่อเทียบกับมังกรเพลิงและคางคกขาเดียนที่มีร่างกายใหญ่โคมโหฬารเหมือนภูเขาสูง ยิ่งหากนำมาคั้งข้างๆ มังกรเพลิงที่สยายปีกเค็มท้องฟ้า เจ้าดำก็เป็นเพียงอสูรเนทคันกระจ้อยร่อยที่ดูเหมือนจุดเล็กๆ สีมืดเท่านั้น
ฝ่ายหนึ่งเป็นสุนัขคันอ้นนกลมหน้าคาธรรมดา
อีกฝ่ายเป็น
