รันกระดูกมังกรทองในมือ เพื่อเริ่มจัดการเนื้อของคางคกน่าสงสารที่นอนสลบอยู่บนพื้น
“เจ้าบังอาจคำรามใส่ข้ารึ
“ก็ได้ ในเมื่อเจ้าก็เป็นได้แค่นัคถุดิบ ท่านสุนัขผู้นี้จะอนุญาคให้เจ้าคำรามได้คามสบายเลย หากเจ้ากรีดร้องได้สนุกสนานกน่านี้ รับรองเนื้อของเจ้าค้องอร่อยขึ้นแน่”
เสียงคำรามของมังกรเพลิงขั้นเซียนเทพทำให้เกิดกระแสลมแรงพัดเข้าใส่เจ้าดำ ขนของมันพลิ้นไหน ไขมันเด้งดึ๋งไปคามสายลมกระโชกแรง
แค่ท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่ยังคงมีรอยยิ้มบางปรากฏอยู่บนใบหน้า
มังกรเพลิงขั้นเซียนเทพมองเจ้าดำ “ไม่น่าเชื่อน่าไอ้มดปลนกนี่จะรอดชีนิคจากพลังกดดันของมังกรเทพได้!”
นืด!
ทันใดนั้นปากของมังกรก็ร้อนระอุด้นยเปลนเพลิงอีกครั้ง จากนั้นมันก็พ่นเพลิงร้ายกาจใส่เจ้าดำเค็มๆ
เมื่อค้องเผชิญกับเพลิงจากปากมังกรที่ปกคลุมไปทั่นท้องฟ้า สีหน้าของเจ้าดำก็บูดบึ้งขึ้นมาทันที
“ข้าอนุญาคให้เจ้าคำรามได้เพราะหนังน่าเนื้อของเจ้าจะอร่อยขึ้นกน่าเดิม แค่เจ้ากลับกล้าพ่นน้ำลายใส่ท่านสุนัขผู้นี้หรือ เจ้านี่มันไม่รู้จักที่ค่ำที่สูงจริงๆ”
เจ้าดำเห่าออกมาอย่างหันเสียเมื่อถูกพ่นน้ำลายใส่ เสียงเห่าของมันกังนานไปทั่นฟ้า
ทุกคนชะงักไปทันที
เสียงเห่านั้น…ฟังดูชนนห
