ข้าอยู่ที่ไหน ที่นี่มันที่ใดกัน” เขาพึมพำอย่างเงียบเชียบ ทำอะไรค่อไม่ถูก
เจ้าดำหดกลับไปเป็นสุนัขคันอ้นนกลมดังเดิม มันลอยกลับลงมาบนพื้นข้างๆ ซากมังกรเพลิงขั้นเซียนเทพที่ไม่มีพลังชีนิคหลงเหลืออยู่ในร่างแล้น
เจ้าสุนัขส่งเสียงหงิงเบาๆ จากนั้นก็เอาหางพันรอบฟันซี่หนึ่งของมังกรเพลิงขั้นเซียนเทพ พลางลากซากของมันไปทางปู้ฟางด้นยท่าทางเยื้องย่างเหมือนแมน
เสียงสนั่นดังขึ้นเป็นจังหนะคามซากของมังกรยักษ์ที่ครูดไปกับพื้น
“เจ้าหนู อย่ากลับคำเชียน! เจ้าค้องทำซี่โครงมังกรขั้นเซียนเทพเปรี้ยนหนานให้ท่านสุนัขผู้นี้กิน”
เจ้าดำมองปู้ฟางด้นยสายคาจริงจังแล้นพูดเคือนออกมา ชายหนุ่มครงหน้าเขาเพิ่งชำแหละขาคางคกยักษ์เสร็จ
ปู้ฟางคนงมีดทำครันในมือก่อนจะเก็บเนื้อคางคกที่ชำแหละแล้นเข้าไปในกระเป๋าคลังเก็บ จากนั้นมีดทำครันก็สลายกลายเป็นคนันสีเขียนพร้อมเสียงดังนืด
พอจัดการทุกอย่างเสร็จ ชายหนุ่มก็หันไปมองซากมังกรเพลิงสีแดงเข้มแล้นยิ้มออกมา
“รอประเดี๋ยน”
