งเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพี
“มีคนเข้าใกล้เปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพีขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไร”
ใจของต้วนหลิงสั่นระริก กระนั้นเมื่อใคร่ครวญอย่างละเอียด เขาก็พบว่าร่างนั้นมีปราณเพียงระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการ
“ก็แค่พวกขี้แพ้อวดดี เปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพีร้ายกาจมาก นอกจากขั้นเซียนเทพแล้วยังมีคนกล้าดีอยากได้มันอีกรึ… เตรียมไหม้เป็นจุณเถอะ”
ต้วนหลิงหัวเราะเหยียดหยันและไม่สนใจร่างนั้นอีก เขามั่นใจว่าหากเจ้าโง่นั่นพยายามคว้าเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพี มันจะต้องมอดไหม้และตายอย่างทารุณแน่
ไม่ใช่แค่ต้วนหลิง ยังมีอีกหลายคนที่เห็นเหตุการณ์นี้ พวกเขาพากันเยาะเย้ยความบุ่มบ่ามไร้สมองของปู้ฟาง แต่แน่นอนว่าบางคนก็มีปฏิกิริยาต่างออกไป
เยี่ยอวิ๋นชิงผู้ฝึกตนขั้นเซียนเทพแห่งสำนักเจดีย์นภากระจ่างถึงกับตาเบิกโพลง กล้ามเนื้อบนใบหน้าของเขาสั่นระริกขณะพิจารณาร่างที่ลอยอยู่ข้างๆ หมื่นไฟบรรลัยกัลป์ ภาพนี้ทำให้เขาตะลึงงันไป
“นั่นมัน… เถ้าแก่ปู้ไม่ใช่รึ”
เยี่ยจึหลิงเองก็มีสีหน้าสับสนงุนงงเช่นกัน ริมฝีปากแดงสดเผยอออกตอนอุทานด้วยความตกใจ
“นั่นมัน… เถ้าแก่ปู้จริงๆ”
“เขาควรจะเปิดร้านอยู่ที่นครหลวงไม่ใ