เนื้อย่างที่ตกลงบนพื้นทำให้ต้วนอวิ๋นซึ่งเพิ่งตั้งสติได้เจ็บปวดหัวใจไม่น้อย
แต่สิ่งที่ทำให้เขาสับสนงุนงงยิ่งกว่าคือปู้ฟาง เหตุใดเจ้าหมอนั่น… ถึงเดินดุ่มๆ เข้าไปในสนามรบของเหล่าขั้นเซียนเทพหน้าตาเฉย
“พลังปราณระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการอย่างเจ้านั่นจะเอาอะไรไปสู้กับเขา”
ก่อนหน้านี้ต้วนอวิ๋นอาจเคยฝันเฟื่องเรื่องการครอบครองหมื่นไฟบรรลัยกัลป์ แต่จินตนาการเพ้อฝันเช่นนั้นก็เลือนหายไปหมดแล้ว ขณะนี้มีขั้นเซียนเทพมากมายกำลังห้ำหั่นกันเพื่อแย่งชิงมัน หากพยายามก้าวเข้าไปมีหวังเขาคงถูกบดขยี้อย่างง่ายดายในพริบตาแน่
ต้วนอวิ๋นลังเลเล็กน้อยก่อนจะตะเบ็งเสียงใส่ปู้ฟางที่เห็นแค่หลังไวๆ เขาตัดสินใจว่าควรห้ามดีกว่าต้องเห็นปู้ฟางตาย
ทว่าเสียงตะโกนของเขาโดนกลบด้วยเสียงอึกทึกครึกโครมจากการต่อสู้ของเหล่าขั้นเซียนเทพ ปู้ฟางไม่ได้ยินเสียงของต้วนอวิ๋นแม้แต่น้อย
ต้วนอวิ๋นทรุดตัวลงกับพื้นอย่างสิ้นหวัง เขากัดเนื้อหนึ่งคำ พลางสูดกลิ่นหอมฟุ้งของเนื้อย่างในอากาศทั้งที่รู้สึกโศกเศร้าจับใจ
ไม่มีใครอีกแล้วที่จะย่างเนื้อได้อร่อยถึงเพียงนี้…
…
ร่างอ้วนกลมของเจ้าขาวเดินตามหลังปู้ฟางไป คนกับหุ่นเชิดย่ำผ่านหุบเขาอย่างรวดเร็วแล้วเข้าใกล้ตำแหน
