ได้… ทั้งที่เขาเป็นขั้นเซียนเทพ ถึงจะบาดเจ็บสาหัสแต่เขาก็ยังเป็นขั้นเซียนเทพ!
ใบหน้าของเป่ยกงหมิงแข็งทื่อตอนที่หันมาหาปู้ฟาง เกิดการประจันหน้าขึ้นเพราะปู้ฟางเองก็หันกลับมาช้าๆ พอดี
วืด!!
กระทะสีดำปรากฏขึ้นในมือปู้ฟางพร้อมควันบางๆ ทันทีที่ชายหนุ่มเหวี่ยงแขน กระทะก็ขยายขนาดจนใหญ่โตเท่าคนหนึ่งคนอย่างรวดเร็ว
“นี่มันบ้า…”
เป่ยกงหมิงสัมผัสได้ถึงลมแรงที่พัดมาหาตัว เขาตาเบิกกว้างขณะจ้องกระทะที่ถูกเหวี่ยงใส่หน้า ยังไม่ทันพูดจบประโยค กระทะก็ฟาดศีรษะของชายหนุ่มอย่างจัง
ขณะนั้นในใจของเขามีความรู้สึกมากมายผสมปนเป มันเหมือนถูกน้ำปรุงรสหลากชนิดกระแทกใส่จนท่วมปาก เขาได้ยินเสียงดังกึกและเริ่มปวดตุบๆ บริเวณสันจมูก
“มารยาทของการต่อสู้คือหลีกเลี่ยงโจมตีใบหน้าเพื่อเห็นแก่รูปลักษณ์ของทั้งสองฝ่าย แล้วนี่เจ้าจำเป็นต้องทำกับข้าถึงขั้นนี้เลยรึ”
เป่ยกงหมิงบ่นพึมพำตอนโดนกระทะฟาดอย่างจัง ร่างของเขาลอยละลิ่วไปไกลก่อนตกลงพื้น
เป่ยกงหมิงเอาริมฝีปากรับแรงกระแทกจากกระทะกลุ่มดาวเต่าดำที่พุ่งเข้ามาโดยปราศจากสัญญาณเตือน
ทั้งที่เพิ่งจะลุกขึ้นได้ เขาก็ต้องทรุดลงกับพื้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้… เขากลับถูกซัดจนหมอบลุกไม่ไ