ายเป็นเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพีเต็มรูปแบบ เขาก็รู้ตัวดีว่าตนเองต้องเข้าใกล้มันไม่ได้อย่างแน่นอน
ต้วนหลิงหยิบลูกโลกวิญญาณล่วงลับสีขาวอมเทาออกมาแล้วกำเอาไว้ในมือ หมอกหนากระจายออกจากลูกโลก หมอกนั้นคือวิญญาณมากมายที่หากมองใกล้ๆ จะเห็นใบหน้าบิดเบี้ยวของพวกเขาในยามที่เคยเป็นมนุษย์ ต้วนหลิงผสานหัวใจเป็นหนึ่งเดียวกับลูกโลก และสัมผัสได้ถึงความกระหายจากสิ่งที่บรรจุอยู่ภายในหมอก
เขาใช้นิ้วบีบลูกโลก จากนั้นมันก็พลันเปลี่ยนสภาพกลายเป็นลำแสงสีขาวที่พุ่งเข้าใส่เปลวเพลิงหมื่นไฟประลัยกัลป์ พร้อมด้วยกระแสพลังชีวิตมากมายที่ระเบิดออกมา
แสงแห่งกระบี่พุ่งเข้าสกัดจากฟากฟ้า ใบหน้าของต้วนหลิงพลันบอกบุญไม่รับขึ้นมาทันที และแทนที่จะหลบเขากลับรับการโจมตีนั้นเข้าไปเต็มๆ ต้วนหลิงขยับไปไหนไม่ได้ เนื่องจากหากเขาขยับเอาตัวรอด กระบี่นั้นอาจทำอันตรายลูกโลกวิญญาณล่วงลับได้
“หากเจ้าอยากตาย…ข้าก็จะสนองให้!” พลังปราณสีดำสนิทสลายไป ต้วนหลิงหันไปมองเจ้าของกระบี่ด้วยสายตากระหายเลือด เขาพุ่งเข้าใส่อูมู่ ทั้งสองเริ่มเปิดฉากห้ำหั่นกันอย่างดุเดือดอีกครั้ง
หมื่นไฟประลัยกัลป์กะพริบแสงอยู่เงียบๆ ส่วนลูกโลกวิญญาณล่วงลับก็ยังคงปล่อยพล
