แล้ว
ปัง ปัง!
ขณะที่เป่ยกงหมิงรวบรวมพลังปราณ ปีกสีขาวซีดคู่หนึ่งก็กางออกมาจากหลังของเขา ขนนกที่เกิดจากพลังปราณล่องลอยลงมาจากปีกงดงามเจิดจ้าคู่นั้น
ฟ้าว!
สิ้นเสียงดังกึกก้อง ร่างของเป่ยกงหมิงก็พุ่งทะยานเข้าใส่เยี่ยอวิ๋นชิงราวกับเป็นสายฟ้าฟาด
ทั้งคู่มีพลังปราณระดับเก้าขั้นเซียนเทพ กระนั้นเยี่ยอวิ๋นชิงก็เพิ่งอยู่เพียงขั้นเซียนเทพชั้นต้นเท่านั้น หลังประมือกับเป่ยกงหมิงระลอกแรก ร่างของเขาก็กระเด็นกลับมาเพราะพลังระเบิดรุนแรง ตัวของชายชรากระแทกเข้าใส่ทางเดิน ทำให้เนินเขาเล็กๆ ที่อยู่รายรอบกระจุยกระจาย
เป่ยกงหมิงแสยะยิ้ม ใบหน้ามีแต่ความเยือกเย็น เนื่องจากระดับพลังปราณของชายหนุ่มเหนือกว่าเยี่ยอวิ๋นชิงมาก เขาจึงสยบฝ่ายตรงข้ามได้อย่างง่ายดาย
“เปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพี… ต้องเป็นของข้า! มันคือโชคที่ข้ามีสิทธิ์จะได้!”
เป่ยกงหมิงกระพือปีกเรืองแสงขณะพาร่างลอยขึ้นบนอากาศอย่างสง่างาม พลางหัวเราะเสียงดัง
ทว่าระลอกคลื่นเสียงก็พุ่งผ่านอากาศเข้ามา
ผู้ฝึกตนจำนวนมากของสำนักเจดีย์นภากระจ่างมาถึงแล้ว ในหมู่คนเหล่านี้ มีขั้นเซียนเทพที่ระดับพลังปราณแข็งแกร่งคนหนึ่งรวมอยู่ด้วย เขาหยิบคันธนูออกมา จากนั้นก็ยิงลูกธนู
