งฝ่ายที่กำลังโรมรันพันตูผละออกจากกัน แล้วเริ่มรับมืออสูรเวทที่ดุร้ายและคลุ้มคลั่งเหล่านี้
อสูรเวทจำนวนนับไม่ถ้วนคลานออกมาจนเต็มพื้นที่ พวกมันส่วนใหญ่เป็นอสูรเวทระดับต่ำ แต่ก็มีระดับหกและระดับเจ็ดรวมอยู่ไม่น้อย อสูรเวทระดับแปดทำหน้าที่จ่าฝูงแม้จะมีจำนวนเพียงเล็กน้อยก็ตาม
จำนวนของอสูรเวทมากมายเกินไป ตอนนั้นเองความโกลาหลก็ปะทุขึ้นท่ามกลางการต่อสู้
เสียงคำรามและกรีดร้องดังก้องท้องฟ้าเมื่อนกอัคคีจรัสสองตัวบินออกจากหลุม แม้แต่ผู้เยี่ยมยุทธ์ของสำนักเจดีย์นภากระจ่างก็ยังรู้สึกสั่นกลัวในใจ
“อสูรเวทนับแสนตัวปรากฏออกมา ดูเหมือนว่าหมื่ไฟบรรลัยกัลป์กำลังจะถูกปลดปล่อยในไม่ช้า…”
…
บนต้นไม้สูงตระหง่านไม่ไกลจากที่นั่น มหาพรตเท้าเปล่ากำลังสนทนากับเจ้าลัทธิอสุราในเสื้อคลุมสีดำ
ลูกโลกวิญญาณล่วงลับในมือของพวกเขาฉายแสงสีเทา มันกำลังดูดซับแก่นวิญญาณที่กรีดร้องร่ำไห้และเหล่าผีร้ายที่ล่องลอยอยู่ในอากาศ แก่นวิญญาณเหล่านี้มาจากทั้งอสูรเวทและมนุษย์ นี่คือผลพลอยได้อีกอย่างหนึ่งจากการเดินทางมาที่นี่ของพวกเขา
สูงขึ้นไป เงาขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบดบังท้องฟ้าเอาไว้ อสูรเวทขาเดียวกระทืบเท้าลงมาข้างๆ หลุมเพลิงอย่างเกรี้ยวกราด
คลื่นพล
