่าบนกระบี่ที่กำลังพุ่งตรงมาข้างหน้า ผู้อาวุโสผมขาวคิ้วขาวในชุดคลุมสีขาวคนหนึ่งกำลังก้าวเดินบนอากาศมาจากระยะไกล
ฟึ่บๆๆ
จากระยะไกล ร่างร่างหนึ่งกำลังพันตัวเองรอบกิ่งก้านของต้นไม้สูงตระหง่าน แล้วเลื้อยขึ้นไปด้านบนเรื่อยๆ พลางมองไปข้างหน้าอย่างตั้งใจ
ร่างนี้แท้จริงแล้วคือสมาชิกตนหนึ่งของมนุษย์อสรพิษและเป็นเพศหญิง ผมสีเขียวทั่วศีรษะพลิ้วไหวไปในอากาศ ใบหน้าที่งดงามและความสวยพราวเสน่ห์ของนางทำให้ผู้คนที่ได้เห็นล้วนต้องตกตะลึง
“ขนาดประมุขอสรพิษยังเดินทางนับหมื่นลี้มาที่นี่…”
เจ้าสำนักเมฆาขาว อูมู่ ผู้มีรอยยิ้มเป็นเอกลักษณ์ยังเหาะเหินอยู่กลางอากาศด้วยกระบี่เมฆาหกเหินซึ่งเป็นอุปกรณ์กึ่งเทพ
สีหน้าของเขาตอนมองประมุขอสรพิษเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน
…
“โอ้ สวรรค์! ทำไมมีขั้นเซียนเทพมากมายขนาดนี้! แถมมีอสูรเวทระดับเก้าอีกสองตัว… แล้วข้าจะชิงหมื่นไฟบรรลัยกัลป์มาได้อย่างไร!”
ต้วนอวิ๋นจ้องมองเหล่าผู้ฝึกตนที่กำลังตะลุมบอนกันด้วยสายตาว่างเปล่า ระดับพลังปราณของคนเหล่านี้แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ มันทำให้เขาตัวสั่นไปทั้งตัว คนเหล่านี้ล้วนเป็นขั้นเซียนเทพกันทั้งหมด ไม่มีใครเลยที่ต้วนอวิ๋นจะต่อกรได้
เขาปวดใจมากถึงข