งถอนรากถอนโค่นเหล่าต้นไม้ที่อยู่บนเทือกเขา
เท้าขนาดยักษ์กระแทกลงมาจากฟากฟ้าแล้วย่ำลงบนเทือกเขาอย่างไร้ความปรานี มันกระทืบต้นไม้น้อยใหญ่จนแหลกลาญ
สายลมวนพัดผ่านไป ทำเอาเสื้อคลุมและผมเผ้าของต้วนอวิ๋นกับปู้ฟางปลิวสะบัด
ทั้งสองปกป้องเนื้อย่างของตนพลางทำหน้านิ่วคิ้วขมวดวิเคราะห์อสูรเวทขาเดียวตัวใหญ่ยักษ์
ตึง ตึง ตึง
ขาข้างเดียวยกขึ้นอีกครั้งก่อนกระโดดออกไปไกล มันพุ่งออกไปด้วยความเร็วอันน่าทึ่ง ทิ้งไว้เพียงรอยเท้าขนาดมหึมา
มันคือคางคกขาเดียวขนาดใหญ่ที่มีพลังปราณน่าเกรงขาม
“อสูรเวทระดับเก้า” ต้วนอวิ๋นตกตะลึง เขาไม่ใช่คนของดินแดนทางใต้และไม่สนใจใคร่รู้เรื่องอสูรเวทนัก กระนั้นการปรากฏตัวของมันในสนามฝึกซ้อมแห่งนี้ก็ถือว่าน่าฉงนไม่น้อย
“อสูรเวทระดับเก้าจะกินอร่อยไหม”
ปู้ฟางจ้องร่างของคางคกขาเดียวขนาดใหญ่พลางพึมพำออกมา เขากัดเนื้อย่างหนึ่งคำทำให้น้ำซอสมันเยิ้มกระเซ็นไปทั่ว
นอกจากเจ้าสุนัขตัวอ้วนที่นอนอยู่หน้าประตูแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นอสูรเวทระดับเก้า จึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหลาดใจ
ต้วนอวิ๋นชำเลืองมองปู้ฟางแวบหนึ่ง พูดอะไรไม่ออก “ทำไมสมองของเจ้าเอาแต่คิดเรื่องกิน อสูรเวทระดับเก้า
