วย ช่างเป็นชีวิตที่สุขีจริงๆ
ต้วนอวิ๋นกระหายอยากจะจิบน้ำเลี้ยงผลเมฆาม่วงบ้าง แต่ปู้ฟางไม่ใส่ใจอีกฝ่ายเลยเอาแต่ง่วนกับการเก็บต้นผลเมฆาม่วงเข้ากระเป๋า ต้วนอวิ๋นจึงรู้สึกเหมือนถูกเตะผ่าหมากอย่างไรอย่างนั้น
“แบกมังกรปฐพีไปด้วย มันคือมื้อค่ำของเรา” ปู้ฟางออกคำสั่งอย่างจริงจังแล้วเดินนำหน้าพร้อมเอามือไพล่หลังไว้
สีหน้าของต้วนอวิ๋นถึงกับหมองลง
ขนาดตัวของมังกรปฐพีนั้นค่อนข้างใหญ่ กระนั้นพลังปราณของต้วนอวิ๋นก็อยู่ในชั้นสูงสุดของระดับแปดขั้นเทพแห่งสงคราม การแบกเจ้านี่ไปด้วยจึงไม่ถือว่าเป็นอุปสรรคแต่อย่างใด
ทั้งสองคนเดินผ่านป่าพร้อมหุ่นเชิดและซากมังกรปฐพี ตอนนี้เป็นเวลาเย็นย่ำแล้ว ดวงตะวันที่แผดเผาล่วงลับจากขอบฟ้าในที่สุด
ดวงอาทิตย์ลาลับไปพร้อมแสงโพล้เพล้ของยามเย็น ทิ้งไว้เพียงความมืดและความเงียบสงัดเท่านั้น
ดวงจันทร์เสี้ยวสองดวงค่อยๆ ทอแสงสอดประสานกันบนท้องฟ้ายามราตรี
กองไฟถูกจุด
กระทะสีดำขนาดใหญ่ใบหนึ่งตั้งอยู่บนกองไฟ น้ำที่อยู่ภายในกระทะเดือดเป็นฟองปุดๆ ต้วนอวิ๋นนั่งอยู่ข้างๆ คอยโยนกิ่งไม้เข้ากองไฟเป็นครั้งคราว
เขายังไม่ค่อยเข้าใจทุกสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น ครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องฝีมือการต่อสู้ที่ไร้เทียมทาน
