ทั้งส่วนหัวและส่วนหางมีแผลเหวอะหวะ
เลือดของมังกรไหลลงพื้นดินราวกับเป็นธารน้ำ กลิ่นเหม็นจนแทบทนไม่ไหวตลบอบอวลไปทั่วทั้งป่า
ต้วนอวิ๋นอ้าปากค้าง แปลกใจและตกใจสุดขีด
เขางุนงง ตกตะลึง
แค่สองฉับเท่านั้น เจ้านี่เป็นมังกรปฐพีเก๊หรืออย่างไร
พลังปราณของปู้ฟางอยู่ในระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการเท่านั้น ถือว่าต่ำกว่าเขาด้วยซ้ำ มังกรปฐพีที่แสนร้ายกาจตอนต่อสู้กับเขากลับถูกฟาดเหลือเพียงซากด้วยฝีมือปู้ฟาง นี่เพราะเขาไม่เอาไหน... หรือเพราะปู้ฟางเก่งกาจไร้เทียมทานกันแน่
ปู้ฟางเก็บมีดทำครัวสีทองวับวาวเข้าที่ก่อนขยิบตาให้ต้วนอวิ๋น เขาตบร่างมหึมาของมังกรปฐพีเบาๆ จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “เจ้าต้องเป็นคนแบกมังกรปฐพีไป คืนนี้เราจะกินเนื้อมังกรกัน”
