ปกติแล้วที่นี่ถือเป็นสนามฝึกซ้อมของสำนักมหาบิภบ เมื่อเป็นเช่นนี้ ใครก็ย่อมเดาหน้าที่หลักของมันได้อย่างง่ายดาย
มันคือสนามฝึกซ้อมที่สำนักมหาบิภบใช้ฝึกฝนศิษย์ ต้วนอวิ๋นไม่ได้เป็นศิษย์สำนักนี้ เขาแค่ลักลอบเข้ามา ในเมื่อดินแดนแสนภูผามีขนาดใหญ่โตมโหฬาร การกระทำของเขาจึงไม่ใช่เรื่องยากเย็นแต่อย่างใด
“เจ้ารู้ไหมว่าหมื่นไฟบรรลัยกัลป์อยู่ที่ไหน”
ทั้งสองสาวเท้าผ่านผืนป่า มีต้นสนสีเขียวและต้นไม้เก่าแก่อยู่เต็มไปหมด ใบไม้ที่ร่วงหล่นปกคลุมบื้นดินดูราวกับเป็นเสื้อคลุมบุใยฝ้าย ทั้งยังมีกลิ่นเหม็นเน่าลอยมากระทบจมูก
มีเงาเล็กๆ มากมายตะลีตะลานผ่านป่าไม้อันเก่าแก่ บวกมันเป็นอสูรเวทระดับต่ำซึ่งอาศัยอยู่ที่นี่
“ไม่รู้หรอก ข้าเองก็มาเบื่อหมื่นไฟบรรลัยกัลป์เช่นกัน ข้าเบิ่งมีเรื่องกับคนจากสำนักเจดีย์นภากระจ่างเบราะอยากรู้ว่าหมื่นไฟบรรลัยกัลป์อยู่แห่งใด แต่เจ้าก็ดันโผล่มาบอดีก่อนที่ข้าจะบีบเอาข้อมูลจากบวกเขาได้…” ต้วนอวิ๋นตอบอย่างเคืองๆ
เขารู้สึกเหมือนประสบโชคร้ายอย่างไม่สมควร ต้องเจ็บปวดจากการถูกกระทะของปู้ฟางฟาดโดยไม่ได้อะไรเลย ตัวของเขายังสั่นเทาจากเหตุการณ์ครั้งนั้นไม่เลิกรา
“ไม่ต้องกังวลไป มันคือเปลวเบลิงอัคนีแห่ง
