้ โอวหยางเสี่ยวอี้จึงรู้ดีว่าร้านนี้แข็งแกร่งเพียงใด นางเคยชินกับเหตุการณ์ทำนองนี้เสียแล้ว จึงยังสงบนิ่งและทำหน้าที่ของตนเองได้ตามปกติ
“หากมาหาอะไรกินก็เข้ามาแล้วกัน” ปู้ฟางพูดเสียงนิ่งแล้วเดินเข้าร้านไป
จินคุนกับไป๋จ่านหันมามองหน้ากัน ก่อนจะเดินตามชายหนุ่มเข้าไปในร้าน
ทันทีที่พวกเขาก้าวเข้าร้านมา บรรยากาศที่แตกต่างจากด้านนอกอย่างชัดเจนก็พุ่งเข้าต้อนรับ บรรยากาศของร้านนี้ทำให้พวกเขารู้สึกอบอุ่นหัวใจและสบายกาย
อากาศภายในร้านหอมฉุยด้วยกลิ่นอาหารหลากหลายชนิด ทำให้จินคุนและไป๋จ่านต้องเลิกคิ้วขึ้น
“หืม นี่มันต้นตื่นรู้ทางห้าสายมิใช่หรือ”
ไป๋จ่านสังเกตเห็นต้นตื่นรู้ทางห้าสายที่วางอยู่ตรงมุมร้านอย่างรวดเร็ว
หลังจากที่ต้นตื่นรู้ทางห้าสายออกผลไปครั้งแรก มันก็ชะงักไปนาน หน้าตาไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปเลยแม้แต่น้อย
ต้นไม้ต้นนี้ไม่ได้ส่งท่วงทำนองแห่งการตื่นรู้ออกมาอีกแล้ว จนทำให้ปู้ฟางคิดไปว่ามันน่าจะตายไปเรียบร้อยแล้วเพราะเขาดันอุตริเอาข้าวต้มเลือดมังกรไปรดมัน
“สมแล้วที่เป็นร้านที่สังหารได้แม้กระทั่งปรมาจารย์อาวุโสแห่งลัทธิอสุรา ช่างร่ำรวยมั่งคั่งเสียจริง ต้นตื่นรู้ทางห้าสายเป็นหนึ่งในสมบัติที่หา
