าองครักษ์โลหิตผู้นี้ไม่ได้ให้ค่ากระทะกลุ่มดาวเต่าดำแม้แต่น้อย ขณะที่เขากำลังจะทำลายกระทะ เขาก็หันไปมองเจ้าขาวที่กำลังพุ่งเข้ามาหาเหมือนพายุเกรี้ยวกราด
กระทะกลุ่มดาวเต่าดำสั่นแล้วพุ่งเข้าปะทะฝ่ามือขององครักษ์โลหิตคนนั้น ภายใต้สายตาของปู้ฟางที่จับจ้องเขม็ง ดวงตาเป็นประกาย
ฝ่ามือที่ปกคลุมไปด้วยพลังปราณเที่ยงแท้กระแทกกับกระทะ
และแล้วใบหน้าขององครักษ์โลหิตผู้นั้น… ก็พลันเปลี่ยนเป็นบูดเบี้ยว!
เขาตระหนักแล้วว่าการโจมตีของตน… ไม่ได้ทำให้กระทะเคลื่อนตัวตามแรงกระแทกแม้แต่น้อย แต่กลับเป็นฝ่ามือของตนเองที่รู้สึกเหมือนชนเข้ากับขุนเขาสูงตระหง่าน
นี่มันตลกร้ายหรืออย่างไร กับอีแค่กระทะใบเดียวแท้ๆ!
กระทะหนักอึ้งยังคงมุ่งหน้าเข้ามาใกล้ ทำให้องครักษ์โลหิตผู้นั้นถึงกับต้องงอแขน เขาหอบหายใจแล้วตระหนักได้ว่ากระทะกำลังพุ่งเข้าใส่ร่างตนเองอยู่
ขอบเย็นเยือกของกระทะกระแทกเข้าใส่แขนของเขา จากนั้นก็พุ่งเข้าชนศีรษะโดยไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า
ฉิบหาย…
ก๊อง!
เสียงปะทะฟังชัดสะท้อนก้องไปในอากาศ
องครักษ์โลหิตอีกคนตัวสั่นเทิ้มทันที เขาหันศีรษะกลับไปมองด้วยความงุนงง แล้วก็ต้องพบกับภาพน่าสะพรึง
องครักษ์โลหิตที่ถูกกระทะพุ่
