งครัว เสียงนั้นฟังดูแข็งขันมาก เสียงกระทบเขียงรัวเร็วเผยให้เห็นพัฒนาการของอวี่ฝูในช่วงเวลาครึ่งเดือนที่ผ่านมา
อวี่ฝูยังไม่รู้สึกตัวว่าปู้ฟางเดินเข้ามาในครัวแล้ว นางยังคงจดจ่ออยู่กับการฝึกทักษะการใช้มีด มีดทำครัวในมือของนางหั่นวัตถุดิบได้อย่างลื่นไหลและต่อเนื่องราวกับมีชีวิต
จู่ๆ มีดก็หยุดเคลื่อนไหวเมื่ออวี่ฝูสัมผัสได้ว่ามีคนเข้ามา นางเงยศีรษะขึ้น เผยให้เห็นใบหน้าสวยงามน่ารัก ในที่สุดหญิงสาวก็เห็นปู้ฟางผู้ที่ยืนอยู่ในครัวทั้งที่ผมยังชื้นอยู่
นัยน์ตาของอวี่ฝูหดเล็กก่อนที่ใบหน้าของนางจะเปลี่ยนจากตกใจเป็นปลื้มปีติ
“เถ้าแก่ปู้ ท่านกลับมาแล้ว!”
เถ้าแก่ปู้กลับมาจนได้! เวลาผ่านไปครึ่งเดือนแล้ว หากเขากลับมาช้ากว่านี้อีกนิด อวี่ฝูคงคิดว่ามีสิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นกับอีกฝ่ายเป็นแน่
“ไม่เลวเลย ทักษะการใช้มีดของเจ้าดีขึ้นนี่” ปู้ฟางชมพร้อมพยักหน้าให้ “ฝึกต่อไป ข้าจะไปทำซี่โครงเปรี้ยวหวานให้เจ้าดำ” ปู้ฟางพูด
อวี่ฝูพยักหน้าอย่างเชื่อฟังก่อนก้มหน้าฝึกต่อ
ปู้ฟางเดินไปที่โต๊ะทำอาหาร หลังจากที่ไม่ได้ใช้เตาของตัวเองมาเป็นเวลาร่วมครึ่งเดือน ปู้ฟางก็เริ่มคิดถึงมันขึ้นมาถนัดใจ เมื่อชายหนุ่มยกมือสัมผัสเตาไฟที่ตอนน
