้ฟางเลือกวางเนื้อสิงโตเพลิงไว้ที่ก้นกระทะ เพราะมันจะได้ไม่สุกเกินไป และรสชาติที่ปลดปล่อยออกมาก็จะดียิ่งขึ้น
กัดเนื้อหนึ่งคำ ดื่มน้ำแกงหนึ่งช้อน แล้วทำซ้ำอีกครั้ง ปู้ฟางผ่อนคลายลงอย่างมาก แถมยังรู้สึกพึงใจอย่างไม่คาดคิดมาก่อน
…
ขณะนี้ในเมืองประจิมเร้นลับหากมองจากภายนอกนั้นดูอึกทึกวุ่นวายยิ่ง บรรดาทหารบนกำแพงต่างพากันหันหลังมองไปทางค่ายทหาร พวกเขาได้ยินเสียงผู้คนกำลังดื่มด่ำกับอาหารชั้นเลิศ… ช่างโหดร้ายเสียจริงๆ!
คนอื่นๆ ต่างพากันกินอาหารอันโอชะขณะที่พวกเขาต้องลาดตระเวนอยู่บนกำเมืองที่หนาวเหน็บ จะดีแค่ไหนหากพวกเขาได้อยู่กับคนอื่นๆ และได้ดื่มน้ำแกงเนื้อร้อนๆ รสหอมหวานด้วย
ด้านใต้กำแพงเมืองมีเงาหลายร่างกำลังลักลอบปีนกำแพงเข้ามา
คนเหล่านี้คือทหารระดับสูงจากกองทัพของแม่ทัพโม่หลิน ทุกคนล้วนเป็นยอดฝีมือทั้งสิ้น ถึงแม้ว่ากำแพงเมืองประจิมเร้นลับจะสูงใหญ่ แต่พวกเขาก็ปีนขึ้นมาได้ไม่ยากเย็นนัก
พวกเขาปีนอย่างเงียบเชียบราวกับเป็นกิ้งก่าอยู่พักใหญ่ ก่อนจะเร่งความเร็วเพื่อข้ามกำแพงไปอีกฝั่ง
ทหารยามเมืองประจิมเร้นลับคนหนึ่งหันหน้ากลับมาทางกำแพงเมือง เมื่อเห็นเงาคนอยู่ตรงหน้า เขาก็ชักกระบี่เล่มยาวออกมาอย่าง