เขาโบราณนั้นทั้งแก่ชราและรักสงบ…
กลิ่นที่โชยออกมาพาให้ทุกคนมีความรู้สึกแตกต่างกันไป
เมื่อปู้ฟางจัดการกับกระทะใบสุดท้ายเสร็จแล้วกระโจนออกมาเรียบร้อย กลิ่นหอมรุนแรงก็พวยพุ่งออกมาจากกระทะใบที่เก้าแล้วลอยละล่องไปในอากาศ ชวนให้รู้สึกราวกับว่ามีพญามังกรพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าพลางลอยวนอยู่รอบค่ายอย่างไรอย่างนั้น
ปู้ฟางกระโดดลงมาบนพื้นอย่างนุ่มนวล จากนั้นก็นั่งขัดสมาธิอยู่ตรงกลางกระทะทั้งเก้าใบต่อ ในใจของชายหนุ่มนิ่งสงบ เสียงคำรามของอสูรเวทที่ดังก้องอยู่ในหูของเขาฟังดูสมจริงเป็นอย่างมาก
กลิ่นที่โชยออกมาจากกระทะทั้งเก้าดึงดูดกันและกันและเหมือนจะเข้ามาผสานรวมกันเป็นวงแหวนปราณ ภาพนี้ทำให้จิตใจของปู้ฟางสั่นไหว แต่โครงร่างที่ปรากฏนั้นไม่ได้เด่นชัดและดูเปราะบางไม่น้อย
ปู้ฟางรู้สึกขำ… อาหารจานเด็ดที่หลอมเป็นวงแหวนปราณได้อย่างนั้นหรือ
‘ใครจะรู้กัน… อาจจะเป็นไปได้ก็ได้ ทำไมอาหารจะหลอมออกมาเป็นวงแหวนปราณไม่ได้เล่า’ ปู้ฟางคิดอยู่ในใจพลางสูดลมหายใจเข้าลึก
ความคิดของชายหนุ่มถูกขัดจังหวะด้วยเสียงกระซิบกระซาบจากฝูงชน ปู้ฟางจึงหันหน้าไปมอง
ยิ่งมองไปทางปู้ฟางมากเท่าใดฝูงชนก็ยิ่งตื่นตะลึงขึ้นเท่านั้น พวกเขาจับจ้
