ล้วข้าจะให้เจ้ากินอาหารจานโปรด! ฮ่าๆๆ!!”
อสูรเวทตัวนี้เขาเลี้ยงมาเองกับมือ พลังปราณของมันจัดได้ว่าแข็งแกร่งทีเดียว เขาแน่ใจว่าปู้ฟางที่เป็นเพียงผู้ฝึกตนระดับหกขั้นจักรพรรดิยุทธการจะต้องถูกกลืนลงท้องในคำเดียวอย่างแน่นอน...
ก่อนหน้านี้เขาจงใจไม่ปล่อยกิ้งก่ายักษ์ออกอาละวาด เนื่องจากไม่ต้องการเป็นจุดสนใจของสำนักความลับแห่งสวรรค์ นั่นเพราะทันทีที่กิ้งก่าตัวนี้ถูกปล่อยออกมา มันจะสามารถ… ทำลายเมืองทั้งเมืองได้อย่างง่ายดาย! การสร้างความโกลาหลใหญ่โตถึงเพียงนั้น… ท่านมหาพรตจะต้องไม่ชอบใจแน่นอน!
เกล็ดที่ปกคลุมตัวกิ้งก่าเอาไว้เป็นประกายวับ ร่างของมันบิดไปมาขณะวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เท้าปัดตะกุยพื้นเสียงดังลั่น…
บรรดาทหารของจูเยวี่ยที่อยู่ด้านหลังปู้ฟางพากันหน้าถอดสี อสูรเวทที่น่ากลัวเช่นนี้เปรียบเสมือนฝันร้ายของพวกเขาเลยทีเดียว!
กลิ่นเหม็นเน่าทำให้ปู้ฟางถึงกับมุ่นคิ้ว เขาเม้มปากด้วยความรังเกียจ
จากนั้นกลุ่มควันก็ลอยออกมาโอบล้อมมือของเขาไว้ แล้วมีดทำครัวสีดำก็ปรากฏขึ้นในฝ่ามือ
มีดทำครัวเช่นนั้นรึ!
ดวงตาของผู้ฝึกตนจากลัทธิอสุราฉายแววเดียดฉันท์ เอามีดทำครัวมาทำบ้าอะไร!
โฮก!!
เสียงคำรามของกิ้งก่ายักษ์
