จากลัทธิอสุราซึ่งกำลังควบคุมวงแหวนปราณอยู่
ผู้ฝึกตนผู้นั้นร้องคำรามลั่น พลางเรียกพลังปราณสีดำสนิทออกมาฟาดใส่ถังอิ่น ฝ่ามือที่เกิดจากพลังปราณนั้นแข็งแกร่งเป็นอันมาก มันมาพร้อมพลังกดดันร้ายกาจน่ากลัวที่ฟาดใส่ศัตรู
สีหน้าของถังอิ่นจริงจังขึ้นมาทันที ร่างกายของเขายังคงอยู่ในช่วงฟื้นฟูจากอาการบาดเจ็บ แต่ตอนนี้มันกลับต้องมารับมือพลังกดดันมหาศาลจากการโจมตีอีกครั้ง
การต่อสู้บนท้องฟ้าไม่ได้ทำให้การห้ำหั่นบนผืนดินดุเดือดน้อยลงแต่อย่างใด กองทัพทั้งสองยังคงฟาดฟันกันอย่างเต็มแรง เลือดไหลย้อมผืนปฐพีจนกลายเป็นสีแดงชาด
…
หลังจากกลับมาหายใจหายคอได้อีกครั้ง เว่ยต้าฝูก็รู้สึกว่าร่างทั้งร่างของตนเย็นเฉียบ เขาไม่ใช่คนเดียวที่รู้สึกเช่นนี้ เพราะเหล่าสมาชิกคนอื่นๆ ของหน่วยโรงครัวที่ได้เห็นเหตุการณ์ต่างก็ตัวสั่นงันงกเช่นกัน ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะส่งเสียงสักแอะเดียว
พื้นซึ่งเต็มไปด้วยซากศพของคนตายสะท้อนอยู่ในดวงตาของพวกเขาเหมือนฝันร้ายที่คอยหลอกหลอน แม้ศพเหล่านี้จะเป็นศพของศัตรู แต่พวกเขาก็ลบภาพที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ออกไปจากหัวไม่ได้เสียที
เจ้าก้อนเหล็กนั่น… แท้จริงแล้วแข็งแกร่งยิ่ง แข็งแกร่งมากเสียจนพวกเขาแทบไม่กล้า
