ดสินภายในพริบตา ไอ้หุ่นเชิดโลหะตัวนั้นมันแข็งแกร่งถึงเพียงใดกันนะ
หลงไฉตัวสั่นเทิ้ม ยันตัวเองให้ลุกขึ้นจากพื้น คราวนี้เขารวบรวมความกล้าได้มากพอที่จะเดินตามปู้ฟางไป ร่างของเด็กหนุ่มหายไปในทิศเดียวกับปู้ฟาง
…
ถังอิ่นกระอักเลือดออกมาเต็มปาก สีหน้าดูซีดเซียวไร้เลือดฝาด…
ผู้ฝึกตนจากลัทธิอสุรายืนจังก้าอยู่บนอากาศ พลางยื่นมือออกมาหนึ่งข้างเพื่อกดถังอิ่นเอาไว้ ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะไม่ใช่คู่ต่อกรของคนผู้นี้แม้แต่น้อย
นั่นเพราะถังอิ่นเพิ่งบรรลุปราณระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการ จึงไม่อาจเทียบชั้นกับผู้ฝึกตนที่บรรลุปราณระดับเจ็ดมานานกว่าได้
สิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือพลังปราณเที่ยงแท้สีดำสนิทของอีกฝ่ายที่มาพร้อมพลังกดดันซึ่งกัดกร่อนร่างกาย เคล็ดวิชานี้ทำให้ชายหนุ่มต้องเรียกเกราะพลังปราณออกมาปกป้องตนเองเอาไว้ มิเช่นนั้นเนื้อหนังของเขามีหวังถูกย่อยสลายไปนานแล้ว
ยิ่งเวลาเดินหน้าผ่านไป พลังกายของถังอิ่นก็ยิ่งลดน้อยถอยลงเท่านั้น
“ใครมันจะไปคิดว่าสำนักความลับแห่งสวรรค์จะส่งเศษขยะเช่นเจ้ามาต่อกรกับข้า… สำนักของเจ้าคงคิดว่าลัทธิของเราไม่มีคนมีฝีมือหลงเหลืออยู่แล้วละสิ” ผู้ฝึกตนในชุดคลุมสีดำปัดกระบี่ของถังอิ่นทิ้
