“ภารกิจฉุกเฉิน: นายท่านต้องมุ่งหน้าไปยังเมืองประจิมเร้นลับและเข้าร่วมกองทัพในฐานะพ่อครัวประจำกองทหาร และทำอาหารสามจานที่ระบบตัดสินว่าผ่านด้วยวัตถุดิบที่มีอยู่เท่านั้น
“รางวัลของภารกิจ: เพิ่มพลังปราณเที่ยงแท้ขึ้นร้อยละสิบ และเสี้ยวหนึ่งของชุดอุปกรณ์พ่อครัวเทพ (การจะเป็นพ่อครัวที่อยู่บนจุดสูงสุดของบรรดาพ่อครัวทั้งหลาย หรือพ่อครัวเทพในโลกแห่งจินตนาการ ท่านควรทำอาหารอันโอชะได้แม้ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก การเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในการทำอาหารนั้นไร้ซึ่งขีดจำกัด ฝึกให้หนักเข้าไว้เล่า พ่อหนุ่ม)”
ปู้ฟางทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ตรงทางเข้าร้าน ในใจของเขาตอนนี้มีแต่เสียงขึงขังของระบบสะท้อนก้องอยู่ไปมา
ชายหนุ่มเปิดเปลือกตาที่หนักอึ้งออกเล็กน้อย แต่แล้วจู่ๆ ก็ลืมตาโพลงขึ้นมา นัยน์ตาเป็นประกายวาบ
“หือ ภารกิจฉุกเฉินอย่างนั้นหรือ” ปู้ฟางตกใจเพราะเขาไม่ได้รับภารกิจฉุกเฉินจากระบบมาระยะหนึ่งแล้ว การที่จู่ๆ ได้รับงานมาเช่นนี้ทำให้เขาแทบจะกระโดดด้วยความประหลาดใจ รายละเอียดภารกิจเองก็ทำให้ชายหนุ่มตกใจไม่แพ้กัน
“เข้าร่วมกองทัพในฐานะพ่อครัวประจำกองทหารอย่างนั้นหรือ” ใบหน้าของปู้ฟางเปี่ยมไปด้วยความสับสนขณะทวนประโยคนั้นออกมาเสียงดัง ในใจมีแต่ความสงสัย
“พ่อครัวประจำกองทหารก็คือพ่อครัวที่ติดตามกองทัพไปน่ะหรือ ก็คือพ่อครัวทหาร ระบบต้องการให้ข้าไปเกณฑ์ทหาร… ไม่สิ ไปเป็นพ่อครัวอยู่ในค่ายทหารเช่นนั้นหรือนี่”
ปู้ฟางเบิกตากว้า
