ียบๆ ในใจ
เสียงฝีเท้าสะท้อนก้องขึ้นมาในตรอกเล็กๆ เซียวเยียนอวี่กับเซียวเยวี่ยผู้เป็นพี่ชายกำลังเดินเข้ามา
เซียวเยียนอวี่กลับมายังนครหลวงเมื่อไม่กี่วันก่อนหลังจากที่ทุกอย่างในเมืองนครใต้เริ่มลงตัว ถึงแม้ตระกูลเซียวแห่งเมืองนครใต้จะไม่ได้รับสิ่งใดจากการต่อสู้ครั้งใหญ่แถมยังสูญเสียไปมากมาย แต่โชคยังดีที่สิ่งที่สูญเสียไปนั้นไม่ใช่อะไรที่หามาทดแทนไม่ได้
เซียวเยียนอวี่อยู่ในเมืองนครใต้ต่ออีกสองสามวัน จากนั้นจึงเดินทางกลับมายังนครหลวง ขณะนี้ทั่วทั้งจักรวรรดิวายุแผ่วเกิดกลียุคไม่หยุดหย่อน เซียวเหมิงรู้สึกเป็นห่วงความปลอดภัยของบุตรสาวจึงได้เรียกตัวนางกลับมา
ทว่าเมื่อเซียวเยียนอวี่กลับมาถึงนครหลวง เซียวเหมิงก็ออกเดินทางไปสู่แนวหน้าเสียแล้ว
“เถ้าแก่ปู้ ขอสุราหัวใจหยกเยือกแข็งให้ข้าเหยือกหนึ่ง”
เซียวเยวี่ยเดินเข้ามาในร้านก่อนจะนั่งลงตรงที่ประจำ เขาเอ่ยสั่งเครื่องดื่มจากปู้ฟางผู้ที่กำลังนอนเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้ตรงหน้าทางเข้าด้วยน้ำเสียงแหบห้าว
เซียวเยียนอวี่เองก็สั่งอาหารสองสามอย่างกับโอวหยางเสี่ยวอี้เช่นกัน
ปู้ฟางลุกขึ้นยืนพลางบิดขี้เกียจ ก่อนจะออกเดินพร้อมยกมือไพล่หลัง เขาผงกศีรษะทักทายเซียวเยียนอวี่และเซียวเยวี่ยก่อนจะเดินเข้าห้องครัวไป
เซียวเสี่ยวหลงและอวี่ฝูกำลังทำอาหารอยู่ในครัว ทักษะของพวกเขาพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ อย่างเห็นได้ชัด ถึงแม้จะยังไม่เทียบขั้นปู้ฟาง แต่ก็อยู่ในระดับที่เถ้าแก่เช่นกันถื
