มังกรอุทกดินแดนป่ารกชัฏตัวแข็งทื่อราวกับหิน ดวงตาใหญ่โตของมันจับจ้องสุนัขสีดำที่ยืนขวางสายตาอยู่ตรงจมูก ต่อหน้ามังกรขนาดมโหฬาร สุนัขสีดำตัวนี้นั้นไม่ต่างอะไรกับแมลงวันตัวจ้อยตัวหนึ่ง แม้แต่นัยน์ตาดำของเจ้ามังกรก็ยังใหญ่กว่ามันอยู่โข
โฮก!
มันพ่นไอขาวออกจากรูจมูก รังสีเย็นเยียบแผ่ออกมาขณะอ้าปากคำราม เผยให้เห็นฟังแหลมคมหน้าตาพิลึก มังกรอุทกสยายปีกที่เต็มไปด้วยเกล็ด แล้วเริ่มกระพือไปมาก่อเกิดเป็นพายุลมอีกระลอก มันเรียกพละกำลังจำนวนมหาศาลขึ้นมา พยายามดึงตัวเองให้ลุกขึ้นยืน แรงใจที่จะเข่นฆ่าเจ้าสุนัขตัวจ้อยมีอยู่เต็มเปี่ยม ทว่าไม่ว่ามันจะกระพือปีกรุนแรงเพียงใด ก็ไม่อาจเคลื่อนที่ไปข้างหน้าได้แม้เพียงเสี้ยว สุนัขสีดำยังยืนนิ่งอยู่กับที่ไม่สะทกสะเทือนแม้แต่น้อย ดูราวกับเป็นยอดภูผาที่ตั้งตระหง่านกลางสรวงสวรรค์อย่างไรอย่างนั้น
“หนวกหู!”
สุนัขสีดำขมวดคิ้วหงุดหงิดเพราะเสียงร้องคำรามของเจ้ามังกรที่ดังขึ้นไม่หยุดหย่อน เสียงร้องโหยหวนไม่ขาดปากของไอ้จิ้งเหลนตรงหน้าทำเอาขี้หูในหูของสุนัขสีดำเต้นระบำไปหมด ไอ้เจ้านี่ไม่รู้ตัวหรอกหรือว่าเสียงของมันเสียดประสาทหูชาวบ้านชาวช่องเขาขนาดไหน
ตอนนั้นเองเจ้าสุนัขก็ตะปบอุ้งเท้าน่ารักใส่หน้ามังกรอุทก ทำให้ร่างมโหฬารสั่นสะท้านพลันผงะไปด้านหลัง ดวงตาของเจ้าดำหดแคบขณะที่อุ้งเท้าของมันค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น จนในที่สุดก็มีขนาดเท่าหัวของเจ้ามังกร
ทันใดนั้นพลังกดดันรุนแรงก็
