ม่ได้ยินเสียงมังกรพุ่งเข้าชนร้านแต่อย่างใด
ลมแรงพัดปะทะเส้นผมของปู้ฟางที่ยังคงยืนพิงกรอบประตูด้วยท่าทางสบายใจไร้กังวล
“ห้ามทำให้ซากของมันเสียหายเชียว ตับของมังกรระดับแปดนั้นล้ำค่าไม่น้อย… แถมเนื้อของมันก็น่าจะอร่อยไม่เบา” ปู้ฟางมองสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ริมฝีปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเฉย
คนที่อยู่ในร้านต่างอึ้งไปครู่หนึ่งเมื่อได้ยินคำพูดของชายหนุ่ม พอทุกคนเงยหน้าขึ้นแล้วได้เห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า พวกเขาก็ล้วนเบิกตาโพลงขึ้นมาทันที
ร่างใหญ่ยักษ์ของมังกรอุทกนอนนิ่งอยู่ตรงหน้า ไม่กระดุกกระดิกแม้แต่น้อย
ร่างจ้อยร่างหนึ่งยืนนิ่งอยู่บนหัวของมังกรอุทก เห็นเป็นเพียงจุดจุดหนึ่งเมื่อเทียบกับขนาดตัวใหญ่โตของมังกร
เจ้าดำพุ่งตัวลงไปพลางแปะอุ้งเท้าน่ารักน่าชังของมันลงบนใบหน้าของมังกรอุทก ดวงตาที่จับจ้องอีกฝ่ายอยู่มีแววตื่นเต้น
“ใครสนตับมังกรกัน… เห็นๆ อยู่ว่าซี่โครงเปรี้ยวหวานที่ทำจากเนื้อมังกรต้องอร่อยที่สุดอยู่แล้ว”
