เขาจะจับพลังปราณเที่ยงแท้ของอีกฝ่ายไม่ได้แม้แต่น้อย แต่ก็ไม่กล้าประมาทแต่อย่างใด
“ตายเสียเถอะ!”
เซี่ยอวี่แผดเสียงคำรามขณะใช้หอกเหล็กปัดป้องมีดบินทั้งสองเล่ม จากนั้นก็พุ่งตัวลงมาอย่างรวดเร็วจนดูไม่ต่างจากลูกปืนใหญ่ เขาพุ่งเข้าปะทะเจ้าขาวที่อยู่บนถนนสายยาวจนเกิดเสียงดังสนั่น จากนั้นทั้งสองก็เข้าโรมรันกันอีกครั้ง
ถนนสายยาวของนครหลวงตอนนี้เป็นหลุมเป็นบ่อไปตลอดเส้น เศษหินเศษทรายฟุ้งกระจายไปทั่ว ชั้นถนนถูกเลาะออกมา บ้านเรือนที่อยู่ใกล้เคียงต่างมีรูกลวงโบ๋จากการถูกก้อนหินปะทะใส่
ความยิ่งใหญ่เกรียงไกรของทั้งคู่ทำให้ทุกคนได้ประจักษ์มากขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาต่อสู้กันจากถนนเส้นยาวตรงไปยังตรอก และจากตรอกกลับไปยังถนนเส้นยาวกลับไปกลับมาหลายครั้ง
เหล่าทหารยามในนครหลวงผนึกพื้นที่โดยรอบเอาไว้ ด้วยการกั้นไม่ให้ฝูงชนเข้าไปในที่เกิดเหตุ
เซียวเหมิงและเซียวเยวี่ยรีบรุดออกมาดูการต่อสู้อยู่ไกลๆ ทั้งคู่กำหน้าอกตนเองเอาไว้แน่น คู่ต่อสู้ทั้งสองไร้เทียมทานเป็นอย่างยิ่ง แข็งแกร่งกว่าที่พวกเขาจินตนาการเอาไว้มาก
เซี่ยอวี่แกร่งกล้ามาก เขาสามารถใช้ร่างกายต่อกรกับผู้ฝึกตนขั้นเซียนเทพได้ ตำแหน่งของเขาในสามวิหารเทพเจ้าแห่งดินแดนป่ารกชัฏก็ไม่ได้ต่ำเลย เขาเป็นถึงผู้อาวุโสสูงสุดของวิหารเทพเจ้าลงทัณฑ์ ซึ่งเป็นวิหารที่เน้นหนักเรื่องการฝึกฝนร่างกาย จึงไม่แปลกอะไรที่ร่างของเขาจะแข็งแกร่งไร้เทียมทาน
เจ้าขาวไม่มีพลังปราณเที่ยงแท้
