รอบ ก่อนจะถูกโยนออกไปจากครัวอย่างแรง ทำให้ฝุ่นฟุ้งตลบขึ้นมา
“อ๊าก! ไอ้บัดซบ…” เซียวเคอเฉิงโกรธจัด ชายวัยกลางคนลุกขึ้นก่อนจะรีบเอามือปิดส่วนลับ เขาโกรธเสียจนเปลวไฟแทบจะลุกออกมาจากดวงตา
แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าขาวก็ยังยืนนิ่งอยู่ข้างประตูครัว ดวงตาจักรกลส่องประกายสีแดงของมันเริ่มสำรวจร่างกายของเซียวเคอเฉิงจากหัวจดเท้า
เซียวเคอเฉิงตัวแข็งทื่อ ราวกับเปลวไฟแห่งโทสะถูกดับลงด้วยน้ำเย็นถังใหญ่อย่างไรอย่างนั้น
เซียวเคอเฉิงหันหลังแล้ววิ่งหนีไปโดยไม่คิดพูดพล่ามทำเพลง ทุกคนต่างเห็นภาพเขาวิ่งไปพร้อมตะวันตกดินขณะเอามือปิดของลับไว้อย่างดี
ปู้ฟางเริ่มจะชินกับภาพเช่นนี้เสียแล้ว จะว่าไปเจ้าขาวจับคนแก้ผ้าไปแล้วกี่คนกันนะ…
ปู้ฟางหันมามองเซียวเคออวิ่นผู้ที่ยังคงส่งเสียงร้องครางด้วยความเจ็บปวดอยู่บนพื้น ชายหนุ่มขมวดคิ้ว นัยน์ตาส่องประกาย
“ใกล้จะได้เวลาแล้ว”
อึดใจต่อมา กลิ่นเน่าเหม็นก็กระจายออกมาจากร่างของเซียวเคออวิ่น เมล็ดพืชสีเทาเข้มจำนวนหนึ่งปรากฎขึ้นเหนือร่างของเขา
