่านมีน้ำยาเท่านี้น่ะหรือ ท่านทำให้ข้าผิดหวังยิ่งนัก!”
จีเฉิงอวี่ยิ่งสู้ก็ยิ่งคลั่งและอำมหิตขึ้นทุกที นัยน์ตาของเขาวาวโรจน์ขณะเอ่ยวาจาดูถูกคู่ต่อสู้
ยอดฝีมือที่เขาไม่อาจต่อกรได้เลยในอดีต มาบัดนี้ชายหนุ่มกลับรับมือได้อย่างง่ายดาย ความรู้สึกตื่นเต้นและสุขสมนี้เปิดทุกรูขุมขนบนกาย เขารู้สึกราวกับว่าจะสามารถก้าวขึ้นไปสู่ระดับพลังและความแข็งแกร่งที่สูงกว่านี้ได้
การปะทะกันของทั้งคู่ย้ายจากบนฟ้ามาอยู่บนผิวน้ำ คลื่นมหาสมุทรปั่นป่วนไปทั่วแต่ทั้งคู่ก็ไม่ได้ใส่ใจ ทุกครั้งที่พวกเขาปะทะกันจะเกิดคลื่นน้ำกระจายสูงก่อนร่วงหล่นลงมาราวกับพายุห่าฝน
น้ำมหาสมุทรที่ร่วงลงมานั้นชโลมร่างของเหลียนฟู่จนเปียกชุ่ม ชายชราดูช่างน่าเวทนา เครื่องหัวของเขาพังพินาศ ปอยผมสีขาวติดอยู่ทั่วใบหน้า
“ราชาอวี่ หากเป็นเช่นนี้ผู้น้อยจะไม่เกรงใจแล้ว!”
เหลียนฟู่เดือดดาล เขาเหนื่อยหน่ายเต็มทีกับการต้องตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบในการต่อสู้ครั้งนี้
ชายชราสะบัดกระบี่พลางส่งเสียงโหยหวนดังสนั่น คลื่นพลังปราณเที่ยงแท้สีน้ำเงินไหลบ่าออกมา ก่อนจะเข้าล้อมกายเขาไว้แล้วแปรสภาพเป็นนกอินทรีถลาลม
เหลียนฟู่แตะผืนมหาสมุทรด้วยนิ้วเท้าอยู่หลายครั้ง จู่ๆ ร่างของเขาก็เร่งความเร็วเต็มที่แล้วมาปรากฏอยู่ตรงหน้าราชาอวี่ กระบี่ในมือฟาดผ่าอากาศ การฟันครั้งแรกโดนหมวกของราชาอวี่ร่วงลงไป ครั้งที่สองทิ้งรอยแผลเอาไว้บนแก้มของอีกฝ่าย และครั้งที่สามก็ทำลายท่วงท่าน่าเ
