าแจ้งท่านด้วย ไอ้ขันทีที่เฝ้าสุสานหลวงคนนั้นโกรธเป็นฟืนเป็นไฟที่ท่านหนีออกมาได้ เขาจึงออกจากนครหลวงมาเพื่อจับตัวท่านกลับไป… ระหว่างทางกลับแผ่นดินใหญ่ท่านอาจเจอเขาก็เป็นได้ ข้ามาแจ้งข่าวก่อนท่านจะได้ตั้งตัวทัน”
เหลียนฟู่… ใช่แล้ว อย่างไรเสียคนผู้นี้ก็เป็นถึงขั้นนักพรตยุทธการ ทว่า… ชายหนุ่มเองก็อยากรู้นักว่าผู้ที่มีปราณระดับเจ็ดนั้นจะแข็งแกร่งเพียงใดในการต่อสู้
ใบหน้าของจีเฉิงอวี่นิ่งสนิทขณะมองไปยังมหาสมุทรไร้ขอบเขต
…
ในที่สุดสถานการณ์นอกกำแพงเมืองนครใต้ก็สงบลงเสียที
ความสงบนี้ทำให้หลายคนกลับมาหายใจทั่วท้องได้อีกครั้ง บรรดาชาวเมืองเบื้องหลังกำแพงเมืองต่างพากันลูบอกพร้อมยิ้มอย่างโล่งใจ
ฉางซานนอนคว่ำอยู่บนกำแพงเมืองด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง แตกต่างจากอารมณ์ของฝูงชนด้านล่างโดยสิ้นเชิง
ชายวัยกลางคนมองลงไปด้านล่าง เห็นเงาตะคุ่มของอสูรเวทใหญ่ยักษ์อยู่ในแม่น้ำมังกร เงานั้นปล่อยพลังกดดันน่ากลัวออกมาจนทำเอาเขาหายใจแทบไม่ออก… อสูรเวทระดับเจ็ดนั้นช่างน่ากลัวเสียจริง!
“พับผ่าสิ… ไอ้ยักษ์นี่มันเล็ดลอดเข้ามาในนี้ได้อย่างไรกัน” ฉางซานต่อยกำแพงอิฐด้วยความคับแค้นใจ เขาไม่ได้ใช้พลังปราณจึงรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่กำปั้นทันที
ชายวัยกลางคนรู้จักชื่อเสียงเรียงนามของอสูรเวทตัวนี้ดี ปลาอสูรมังกรพินาศระดับเจ็ด เป็นอสูรเวทร้ายกาจก้าวร้าวที่อาศัยอยู่ในมหาสมุทรไร้ขอบเขต อสูรเวทชนิดนี้ไม่ควรจะมาโผล่ในแม่น้ำมังกรเด็
