ไปทันที
ปู้ฟางมองหนี่หยันแล้วพยักหน้า จากนั้นก็ลุกขึ้นยืนพลางเดินเข้าครัวไป
ปู้ฟางเดินออกจากครัวมาพร้อมเหยือกสีฟ้าอ่อนที่มีสุราบรรจุอยู่ภายใน กลิ่นหอมของสุราไหลเข้าท่วมบริเวณ ทำให้หลายคนเริ่มรู้สึกมึนเมาขึ้นมาเล็กน้อย
“กลิ่น…กลิ่นสุรานี้มัน!” ตาแก่ขี้เมาจ้องเหยือกตาเขม็ง หัวใจรู้สึกตื่นเต้นไปกับความเป็นไปได้ที่จะได้ลิ้มรสสุราชั้นเลิศ
“เจ้าหนู เดี๋ยวนี้หัดโป้ปดมดเท็จกับข้ารึ! เจ้าไม่เห็นเคยบอกข้าเลยว่ามีสุราชั้นเลิศขนาดนี้อยู่ด้วย!” ตาแก่ขี้เมานั้นมีนิสัยสมชื่อเป็นที่สุด นั่นคือหมกมุ่นกับทุกสิ่งที่เป็นสุราเสียจนเรียกได้ว่าคลั่งเลยทีเดียว สำหรับเขาสุราชั้นเลิศหนึ่งจอกนั้นเลิศล้ำยิ่งกว่าสาวงามเสียอีก
หนี่หยันยิ้มแล้วไม่ได้พูดอะไรอีก สุราตื่นรู้เพลิงน้ำแข็งนั้นเป็นสุราชนิดใหม่ที่เพิ่งวางขาย แม้ก่อนหน้านี้นางจะไม่ได้บอก แต่บอกตอนนี้ก็ไม่จัดว่าสายไปนัก
ตาแก่ขี้เมารับจอกที่ปู้ฟางยื่นให้พลางหลับตาลง ก่อนไปหลบมุมเพื่อลิ้มรสสุรา
ส่วนหนี่หยันก็จ้องไปที่ประตูมังกรทะยานไม่วางตา
ครีบปลาในจานแตะลงบนจานกระเบื้องแผ่วเบาราวกับมีชีวิต ส่วนม่านหมอกที่โอบล้อมจานอยู่ก็ทำให้อาหารจานนี้ดูลึกลับเป็นอย่างมาก
นางหยิบตะเกียบขึ้นมาแล้วนั่งลงตรงข้ามปู้ฟาง เมื่ออยู่ท่ามกลางม่านหมอกใบหน้าสวยงามชวนหลงใหลก็ดูเหมือนนางฟ้าที่มาจากสวรรค์ไม่มีผิด
ปู้ฟางมองใบหน้าของหนี่หยันผ่านม่านหมอกเหล่านั้นแล้วก็ต้องตะลึงกับความงามข