เป็นงี้ไปได้ล่ะ เย่หนานเองก็เนื้อตัวมอมแมมไปด้วยฝุ่นผง
เพียงแต่ ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกผิด เพราะ โรงแรมพังยับเยินไปทั้งหลังแล้ว
งานนี้ต้องชดใช้ค่าเสียหายเท่าไหร่กันเนี่ย
เชี่ยเอ๊ย ใครวะ เล่นบ้าอะไรเนี่ย
แขกที่พักอยู่ในโรงแรมคนอื่นๆ เริ่มตะโกนด่าทอ
โชคดีที่คนพักส่วนใหญ่เป็นผู้บำเพ็ญเพียร หากเป็นคนธรรมดา โดนถล่มทับแบบนี้คงไม่รอด
นั่นสิ ฝีมือใคร แน่จริงก็ออกมาสิวะ เย่หนานกลอกตาไปมา แล้วตะโกนด่าผสมโรงไปด้วย
แต่ทว่า ไม่ไกลจากเย่หนานนัก มีเด็กหญิงตัวน้อยที่เนื้อตัวมอมแมม กำลังจ้องเย่หนานเขม็งด้วยความโกรธ
พี่หนาน หลิงหลงตะโกนเรียกเย่หนานเสียงเขียว
แต่ก็รู้ว่าเรื่องนี้พูดมากไม่ได้ จึงทำได้แค่เรียกชื่อ
แหะๆๆ คุมไม่อยู่ คุมไม่อยู่จริงๆ เย่หนานรีบวิ่งไปหาหลิงหลงแล้วกระซิบเสียงอ่อย
เย่หนานหันกลับไปมองอวี้เซียนที่ยังคงคุกเข่าอยู่
เฮ้อ ข้าก็นึกว่าเจ้าจะเก่ง ที่ไหนได้ อ่อนแอชะมัด เย่หนานบ่นอุบอย่างเสียอารมณ์
อวี้เซียน:
เย่หนานนึกว่านางจะเก่งกว่านี้ เขาเลยกะจะใส่เต็มแม็กซ์
ท่านผู้อาวุโส อวี้เซียนในตอนนี้ ไม่เหลือเค้าความสง่างามดั่งนางพญาเหมือนก่อนหน้านี้อีกแล้ว
นางพูดไม่ออกบอกไม่ถูก ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ
